Gerelateerd aan Spreuken 17:14

sleep hem dan niet overijld voor het gerecht. Wat zou je moeten doen als hij je te schande maakt?

Het strekt een mens tot eer om ruzie te vermijden, een dwaas stort zich in een woordenstrijd.

en er een eer in te stellen in alle rust uw eigen zaken te behartigen en uw eigen brood te verdienen. Dat hebben wij u opgedragen,

Maar als u zich laat beheersen door bittere jaloezie of egoïsme, kunt u beter niet zo hoog van de toren blazen; u zou de waarheid geweld aandoen.

En ik zeg jullie je niet te verzetten tegen wie kwaad doet, maar wie je op de rechterwang slaat, ook de linkerwang toe te keren.

Een vriendelijk antwoord doet woede bedaren, krenkende woorden wakkeren toorn aan.

en antwoordde zoals de jongemannen hem hadden aangeraden: 'Ik zal u een zwaar juk opleggen, ik zal het zelfs nog verzwaren. Mijn vader heeft u gehoorzaamheid geleerd met zwepen, ik zal u gehoorzaamheid leren met schorpioenen.'

Beter een geduldig mens dan een vechtjas, beter zelfbeheersing dan een stad veroveren.

Toen het aantal leerlingen toenam, ontstond er op een gegeven moment ontevredenheid bij de Griekstaligen, die de Arameessprekenden verweten dat de weduwen uit hun groep bij de dagelijkse ondersteuning werden achtergesteld.

Verwerp dwaze en onzinnige speculaties; je weet dat ze tot ruzie leiden.

Daarom zei Abram tegen Lot: ‘Waarom zouden we ruziemaken, jij en ik, of jouw herders en de mijne? We zijn toch familie?

Kolen laten gloeien, hout doet vlammen, een ruziemaker laat een woordenstrijd ontbranden.

De Efraïmieten brachten een leger op de been en staken de Jordaan over naar Safon. 'Waarom bent u tegen de Ammonieten opgetrokken zonder ons erbij te betrekken?' wilden ze van Jefta weten. 'We zullen u met huis en al verbranden!'

Een driftkop maakt snel ruzie, een heethoofd gaat vaak over de schreef.

Na overleg met zijn raadsheren stuurde Amasja, de koning van Juda, gezanten naar de koning van Israël, Joas, de zoon van Joachaz, de zoon van Jehu, met de boodschap: 'Laten wij zien wie van ons de sterkste is.'

(19:42) De Israëlieten kwamen op de koning af en vroegen hem: 'Waarom hebben onze broeders, de Judeeërs, beslag op u gelegd door u en uw gevolg bij het oversteken van de Jordaan te begeleiden terwijl al uw aanhangers al bij u waren?'

Daarbij zeiden ze: 'Waarom hebt u ons er niet bij betrokken toen u tegen Midjan ten strijde trok? Dat is toch geen manier van doen!' Ze maakten hem de heftigste verwijten,

Pekach, de zoon van Remaljahu, doodde in Juda honderdtwintigduizend man op één dag, allen geoefende krijgslieden, omdat zij zich van de HEER, de God van hun voorouders, hadden afgekeerd.

Dit leidde tot grote onenigheid met Paulus en Barnabas en mondde uit in een felle woordenstrijd. Besloten werd dat Paulus en Barnabas, samen met enkele andere leerlingen, naar Jeruzalem zouden gaan om deze kwestie voor te leggen aan de apostelen en de oudsten.

Betweters maken ruzie, wie goede raad ter harte neemt, is wijs.