Gerelateerd aan Psalmen 126:1

Ook jij, Juda, zult oogsten wat je hebt gezaaid. Steeds wanneer ik het lot van mijn volk ten goede keer,

Een pelgrimslied. Roep ik in mijn nood tot de HEER, hij geeft mij antwoord.

Ik laat hen uit het noorden terugkeren en breng hen samen van de einden der aarde. Ook blinden en lammen komen mee, ook zwangere vrouwen, en vrouwen in barensnood. In dichte drommen keren ze terug.

(4:1) In dezelfde tijd dat ik het lot van Juda en Jeruzalem ten goede keer,

Voor de koorleider. Van de Korachieten, een psalm. (85:2) U bent uw land genadig geweest, HEER, u keerde het lot van Jakob ten goede,

Petrus volgde de engel naar buiten, maar zonder te beseffen dat de dingen die de engel liet gebeuren werkelijk plaatsvonden; hij meende een visioen te zien.

Een pelgrimslied. Wie op de HEER vertrouwt is als de Sionsberg, die onwankelbaar vast staat voor eeuwig.

Een pelgrimslied. Naar u sla ik mijn ogen op, naar u die in de hemel troont,

Een pelgrimslied van David. Was de HEER niet voor ons geweest, -Israël, blijf het herhalen-

(53:7) Ach, laat uit Sion redding komen voor Israël. Als God het lot van zijn volk ten goede keert, zal Jakob juichen, Israël zich verheugen.

Een pelgrimslied. Ik sla mijn ogen op naar de bergen, van waar komt mijn hulp?

Een pelgrimslied van David. Verheugd was ik toen ik hoorde: 'Wij gaan naar het huis van de HEER, '

Nadat Job voor zijn vrienden had gebeden, bracht de HEER een keer in het lot van Job en hij gaf hem het dubbele van wat hij eerder bezat.

In het eerste regeringsjaar van Cyrus, de koning van Perzië, ging in vervulling wat de HEER Jeremia had laten aankondigen. Hij zette de koning ertoe aan om in zijn hele koninkrijk mondeling en ook schriftelijk het volgende besluit bekend te laten maken:

maar toen ze de stem van Petrus herkende, was ze zo blij dat ze vergat de deur te openen en naar binnen rende om te zeggen dat Petrus voor de poort stond.

Als ik hem zou roepen en hij antwoordde, zou ik niet geloven dat hij naar me luisterde.

Omdat ze het van vreugde nog niet konden geloven en stomverbaasd waren, vroeg hij hun: ‘Hebben jullie hier iets te eten?’

maar die vonden het maar kletspraat en geloofden hen niet.

Toen ze hoorden dat hij leefde en dat zij hem had gezien, geloofden ze het niet.