Gerelateerd aan Psalmen 119:155

Zijn kinderen vonden hulp noch bescherming, ze werden in de poort vertrapt en niemand schoot te hulp.

(18:28) U bent de redder van het vertrapte volk, wie zich hoog wanen, brengt u ten val.

Vrede kwam hij verkondigen aan u die ver weg was en vrede aan hen die dichtbij waren:

Ze zeggen tegen God: "Blijf ver van ons, wij willen niet de wegen volgen die u wijst.

Luister naar mij, hardnekkig volk, dat zich verre houdt van gerechtigheid.

er is geen mens verstandig, er is geen mens die God zoekt.

Het begin van alle kennis is ontzag voor de HEER; een dwaas veracht de wijsheid en weigert elk onderricht.

Hij riep: “Vader Abraham, heb medelijden met mij en stuur Lazarus naar me toe. Laat hem het topje van zijn vinger in water dompelen om mijn tong te verkoelen, want ik lijd pijn in deze vlammen.”

Hij denkt in zijn waan: Niemand vraagt mij rekenschap. Er is geen God, maakt hij zich wijs.