Gerelateerd aan Nahum 1:5

Onder hem smelten de bergen en splijten de dalen als was dat smelt voor vuur, als water dat van een helling stort.

Toen schudde en schokte de aarde, de hemel trilde op zijn grondvesten, ze beefden omdat hij vlamde van woede,

Ik zag de bergen, ze beefden, de heuvels, ze huiverden.

(68:9) beefde de aarde, en water stortte uit de hemel toen God verscheen, de heerser van de Sinai, toen God verscheen, de God van Israël.

Zijn bliksems verlichten de wereld, de aarde ziet het en beeft.

De bergen zien u en beven van angst, een stortvloed van water kolkt voorbij. De diepte verheft haar stem, ze strekt haar handen omhoog.

Voor de heerser van de Sinai wankelden de bergen, voor u, HEER, u, de God van Israël.

Zoals vuur dorre twijgen in vlam zet, zoals vuur water doet koken, zo zou u uw vijanden uw naam laten kennen en alle volken voor u laten beven,

Plotseling begon de aarde hevig te beven, want een engel van de Heer daalde af uit de hemel, liep naar het graf, rolde de steen weg en ging erop zitten.

Toen zag ik een grote witte troon en hem die daarop zat. De aarde en de hemel vluchtten van hem weg en verdwenen in het niets.

Op dat moment scheurde in de tempel het voorhangsel van boven tot onder in tweeën, en de aarde beefde en de rotsen spleten.

Maar de tegenwoordige hemel en aarde worden door datzelfde woord bewaard om op de dag van het oordeel, waarop de goddelozen ten onder zullen gaan, te worden prijsgegeven aan het vuur.

De Sinai was volledig in rook gehuld, want de HEER was daarop neergedaald in vuur. De rook steeg op als de rook uit een smeltoven, en de berg trilde hevig.

de bergen schrokken op als rammen, als lammeren sprongen de heuvels op.

De stem van de HEER splijt ceders, de HEER splijt de ceders van de Libanon.

Op die dag zal de HEER van de hemelse machten zich keren tegen ieder die hoogmoedig is en trots, tegen ieder die zich verheven acht-ze worden vernederd! -,

Waarvoor, bergen, schrikken jullie op als rammen, springen jullie, heuvels, als lammeren op?

(46:7) Volken roeren zich, rijken storten ineen, zijn donderstem klinkt-de aarde siddert.

Laat bruisen de zee en alles wat daar leeft, laat juichen de wereld met haar bewoners.