Gerelateerd aan Psalmen 55:17

bid onophoudelijk,

Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt; blijf waakzaam en bid voortdurend voor alle heiligen.

Op een dag gingen Petrus en Johannes zoals gewoonlijk omstreeks het negende uur naar de tempel voor het middaggebed.

Christus heeft tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot hem die hem kon redden van de dood, en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God.

Laat mijn gebed voor u zijn als reukwerk, mijn geheven handen als een avondoffer.

De volgende dag, nog voordat de afgezanten van Cornelius in Joppe waren aangekomen, ging Petrus omstreeks het middaguur naar het dak van het huis om daar te bidden.

(6:11) Toen Daniël hoorde van het besluit dat op schrift gesteld was, ging hij naar zijn huis. In zijn bovenvertrek had hij in de richting van Jeruzalem open vensters. Daar knielde hij neer, bad tot zijn God en prees hem, precies zoals driemaal per dag zijn gewoonte was.

Nadat hij afscheid van de mensen had genomen, ging hij de berg op om er te bidden.

Nog voor het morgenlicht roep ik om hulp, in uw woord stel ik mijn hoop.

(92:3) in de morgen te getuigen van uw liefde en in de nacht van uw trouw,

Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden.

Hij vertelde hun een gelijkenis over de noodzaak om altijd te bidden en niet op te geven:

(6:14) Toen zeiden ze tegen de koning: 'Daniël, een van de Judese ballingen, slaat geen acht op u, majesteit, noch op het besluit dat u op schrift hebt laten stellen; driemaal daags verricht hij zijn gebed.'

(88:14) Daarom roep ik u om hulp, HEER, elke morgen nader ik u met mijn gebed.

Midden in de nacht sta ik op en loof u om uw rechtvaardige voorschriften.

Cornelius antwoordde: ‘Vier dagen geleden zei ik op ditzelfde tijdstip in mijn huis het namiddaggebed toen er opeens een man in een stralend gewaad voor me stond,

(5:3) Luister naar mijn hulpgeroep, mijn koning en mijn God, tot u richt ik mijn bede.

Op een dag kreeg hij omstreeks het negende uur een visioen, waarin hij duidelijk zag hoe een engel van God zijn huis binnenkwam. Hij hoorde hem zeggen: ‘Cornelius!’

Al schreeuw ik en roep ik om hulp, hij wil mijn gebed niet horen.

Toen hij zag dat de leerlingen door de hevige tegenwind maar nauwelijks vooruitkwamen, hoe hard ze ook roeiden, liep hij tegen het einde van de nacht over het meer naar hen toe, en hij wilde hen voorbijlopen.