Gerelateerd aan Psalmen 119:150

Sta op, laten we gaan; kijk, hij die mij uitlevert, is al vlakbij.’

(22:17) Honden staan om mij heen, een woeste bende sluit mij in, zij hebben mijn handen en voeten doorboord.

Als je geen gehoor geeft aan de wet, is zelfs je gebed de HEER een gruwel.

Sauls zoon Jonatan zocht David in Choresa op om hem te zeggen dat hij op God moest blijven vertrouwen.

Ze zeggen tegen God: "Blijf ver van ons, wij willen niet de wegen volgen die u wijst.

'Hoe lang nog, onnozele mensen, hechten jullie aan je onvolwassenheid, willen jullie, spotters, blijven spotten, haten jullie, dwazen, kennis?

Maar nu bent u, die eens ver weg was, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.

Toen zei hij: 'Zend zo snel mogelijk bericht naar David dat hij de nacht niet doorbrengt aan deze kant van de Jordaan, maar onmiddellijk oversteekt, anders worden hij en iedereen die bij hem is van de aardbodem weggevaagd.'

(22:12) Blijf dan niet ver van mij, want de nood is nabij en er is niemand die helpt.

Kwaadwilligen kwamen op mij af om mij levend te verslinden, mijn vijanden belaagden mij, maar zij struikelden, zij vielen.

Je haat het als ik je terechtwijs, mijn woorden schuif je ter zijde.

Het begin van alle kennis is ontzag voor de HEER; een dwaas veracht de wijsheid en weigert elk onderricht.