Gerelateerd aan Psalmen 104:32

De Sinai was volledig in rook gehuld, want de HEER was daarop neergedaald in vuur. De rook steeg op als de rook uit een smeltoven, en de berg trilde hevig.

HEER, schuif uw hemel open en daal af, raak de bergen aan zodat ze roken.

De bergen zien u en beven van angst, een stortvloed van water kolkt voorbij. De diepte verheft haar stem, ze strekt haar handen omhoog.

Zijn bliksems verlichten de wereld, de aarde ziet het en beeft.

'Voor het aanschijn van de Heer, -beef, aarde! -voor het aanschijn van de God van Jakob.

Bergen beven voor hem, heuvels wankelen, de aarde rijst voor hem op, de wereld met al haar bewoners.

Zoals vuur dorre twijgen in vlam zet, zoals vuur water doet koken, zo zou u uw vijanden uw naam laten kennen en alle volken voor u laten beven,

Voor hem uit gaat de pest, de koorts volgt hem op de voet.

Opnieuw zeiden ze: 'Halleluja! Haar rook stijgt op tot in eeuwigheid.'

Daarom zal de aarde beven, en al wat erop leeft gaat in rouw gehuld. Ze zal in haar geheel omhoog komen, zoals de Nijl; ze zal kolken en weer wegzinken, zoals de rivier van Egypte.

Toen zag ik een grote witte troon en hem die daarop zat. De aarde en de hemel vluchtten van hem weg en verdwenen in het niets.

Ik zag de aarde, ze was woest en doods. Ik keek op naar de hemel, er was geen licht.

Hebben jullie geen ontzag voor mij? -spreekt de HEER. Beven jullie niet voor mij? Ik heb met zand de zee aan banden gelegd, haar een vaste grens gesteld. Haar golven donderen, maar tevergeefs, ze bruisen onstuimig, maar worden gestuit.

(77:17) Toen het water u zag, o God, toen het water u zag, begon het te beven, een huivering trok door de oceanen.

Hij komt, onze God, en zal niet zwijgen! Laaiend vuur raast voor hem uit, rondom hem wervelt een storm.