Gerelateerd aan Mattheüs 26:40

Petrus zei: ‘Al zou ik met u moeten sterven, verloochenen zal ik u nooit.’ Alle andere leerlingen vielen hem daarin bij.

Hij liep terug en zag dat zijn leerlingen lagen te slapen. Hij zei tegen Petrus: ‘Simon, slaap je? Kon je niet één uur waken?

Omdat de bruidegom op zich liet wachten, werden ze allemaal slaperig en dommelden ze in.

Toen hij terugkwam, zag hij dat ze weer sliepen, want ze waren door vermoeidheid overmand.

Toen hij na zijn gebed opstond en terugliep naar de leerlingen, zag hij dat ze van verdriet in slaap waren gevallen,

zei hij tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.’

Petrus en de beide anderen waren in een diepe slaap gevallen; toen ze wakker schoten, zagen ze de luister die Jezus omgaf en de twee mannen die bij hem stonden.

Maar David riep tegen Abner: 'En jij, wat ben jij voor een man? Zoals jij is er in Israël toch geen tweede? Waarom heb je dan niet gewaakt over je heer, de koning? Heb je niet gemerkt dat de koning, je heer, bijna door een van zijn onderdanen is gedood?

Doe morgen bij zonsopgang een aanval op de stad. Als hij dan met zijn manschappen vanuit de stad tegen u uitrukt, kunt u uw kans grijpen.'

De koning van Israël antwoordde: 'Zeg hem dat wie zich opmaakt voor de strijd, niet moet juichen voor hij de wapens weer heeft afgelegd!'

Ik sliep, maar mijn hart was wakker. Hoor! Mijn lief klopt aan! 'Doe open, zusje, mijn vriendin, mijn duif, mijn allermooiste. Mijn hoofd is nat van de dauw, mijn lokken vochtig van de nacht.'