Gerelateerd aan Markus 13:36

dus laten we niet slapen, zoals anderen, maar waken en op onze hoede zijn.

Slecht is echter de dienaar die bij zichzelf zegt: Mijn heer blijft voorlopig nog weg,

Pas op dat jullie hart niet afgestompt raakt door de roes en de dronkenschap en de zorgen van het dagelijks leven, zodat die dag jullie overvalt,

U kent de huidige tijd: het moment is gekomen waarop u uit de slaap moet ontwaken, want de redding is ons meer nabij dan toen we tot geloof kwamen.

Toen hij weer terugkwam, lagen ze opnieuw te slapen, want hun ogen vielen steeds dicht, en ze wisten niet wat ze hem moesten antwoorden.

Ik sliep, maar mijn hart was wakker. Hoor! Mijn lief klopt aan! 'Doe open, zusje, mijn vriendin, mijn duif, mijn allermooiste. Mijn hoofd is nat van de dauw, mijn lokken vochtig van de nacht.'

Hoe lang nog, luiaard, zul je blijven slapen, wanneer kom je uit bed?

Toen hij na zijn gebed opstond en terugliep naar de leerlingen, zag hij dat ze van verdriet in slaap waren gevallen,

Want al mijn wachters zijn blind, ze merken niets; ze zijn stom als waakhonden die niet kunnen blaffen: vadsig en hijgend liggen ze daar, ze willen alleen maar luieren.

's Nachts in mijn slaap zoek ik mijn lief. Ik zoek hem, maar ik vind hem niet.

Omdat de bruidegom op zich liet wachten, werden ze allemaal slaperig en dommelden ze in.

Nog even dan? Nog even slapen, nog een beetje rusten, een ogenblik nog blijven liggen?

en alles wat openbaar wordt, is zelf licht. Daarom staat er: 'Ontwaak uit uw slaap, sta op uit de dood, en Christus zal over u stralen.'

Hij liep terug en zag dat zijn leerlingen lagen te slapen. Hij zei tegen Petrus: ‘Simon, slaap je? Kon je niet één uur waken?