Gerelateerd aan Lukas 21:25

De sterren aan de hemel geven geen licht meer, sterrenbeelden doven uit, de zon is verduisterd als ze opkomt, het licht van de maan is verdwenen.

(3:3) Dan zal ik tekenen geven aan de hemel en op aarde: bloed en vuur en zuilen van rook,

In die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst, die de kinderen van je volk ter zijde staat. Het zal een tijd van verdrukking zijn, zoals er niet geweest is sinds er volken bestaan. In die tijd zal je volk worden gered: allen die in het boek zijn opgetekend.

Als jouw licht gedoofd wordt, zal ik de hemel bedekken en de sterren verduisteren; wolken zullen voor de zon komen en het maanlicht zal niet langer schijnen.

Ik zag, toen het zesde zegel verbroken werd, hoe er een zware aardbeving kwam. De zon werd zwart als een rouwkleed en de maan werd bloedrood.

Dan zal de heldere maan zich schamen, de stralende zon van schaamte verbleken. Want de HEER van de hemelse machten heerst op de Sion, in Jeruzalem wordt zijn luister getoond aan de oudsten van zijn volk.

De dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.

Ik, de HEER, jullie God, die de zee opzweep, zodat de golven bruisen, wiens naam is HEER van de hemelse machten,

Ik zal de hemel doen wankelen, de aarde raakt bevend van haar plaats op de dag van de HEER van de hemelse machten, de grimmige dag van zijn brandende toorn.

Dan zal men de Mensenzoon zien komen op de wolken, bekleed met grote macht en luister.

Maar in de dagen na de verschrikkingen zal de zon verduisterd worden en de maan geen licht meer geven,

Ik zal wonderen doen verschijnen aan de hemel boven en tekenen geven op de aarde beneden, bloed en vuur en rook.

Op het middaguur viel er een duisternis over het hele land, die drie uur aanhield.

Toen zag ik een grote witte troon en hem die daarop zat. De aarde en de hemel vluchtten van hem weg en verdwenen in het niets.

Op die dag-spreekt God, de HEER -zal ik op het middaguur de zon doen ondergaan, en het land verduisteren op klaarlichte dag.

De stromen verheffen, HEER, de stromen verheffen hun stem, luid verheffen de stromen hun stem.

Daarom zeg ik: ‘Laat mij nu alleen. Bittere tranen zal ik wenen om de ondergang van mijn volk. Tracht niet langer mij te troosten.’

Meteen na de verschrikkingen van die dagen zal de zon verduisterd worden en de maan geen licht meer geven, de sterren zullen uit de hemel vallen en de hemelse machten zullen wankelen.

Op die dag zal men dat grommen horen, het zal klinken als een bulderende zee. Waar men ook kijkt: vijandige duisternis, de zon is door wolken in duister gehuld.

(46:4) Laat de watervloed maar kolken en koken, de hoge golven de bergen doen beven. sela