Gerelateerd aan Hebreeën 1:11

Kijk omhoog naar de hemel, kijk naar de aarde beneden: al vervliegt de hemel als rook, al valt de aarde uiteen als een oud gewaad en sterven haar bewoners als muggen, de redding die ik breng, zal voor altijd blijven en mijn recht zal geen einde hebben.

De sterren aan de hemel vergaan, als een boekrol wordt de hemel opgerold. Alle sterren vallen neer, zoals bladeren vallen van een wijnstok of verschrompelde vruchten van een vijgenboom.

Toen zag ik een grote witte troon en hem die daarop zat. De aarde en de hemel vluchtten van hem weg en verdwenen in het niets.

Dit zegt de HEER, Israëls koning en bevrijder, de HEER van de hemelse machten: Ik ben de eerste en de laatste, er is geen god buiten mij.

Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen.

Maar de tegenwoordige hemel en aarde worden door datzelfde woord bewaard om op de dag van het oordeel, waarop de goddelozen ten onder zullen gaan, te worden prijsgegeven aan het vuur.

Nog voor de bergen waren geboren, voor u aarde en land had gebaard-u bent, o God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen.

Zie, ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Wat er vroeger was raakt in vergetelheid, het komt niemand ooit nog voor de geest.

Want ze vergaan zoals een gewaad door motten, zoals wol door mottenlarven. Maar mijn gerechtigheid zal voor altijd blijven, de redding die ik breng, duurt van geslacht op geslacht.

De HEER heeft zijn troon boven de vloed, ten troon zit de HEER als koning voor eeuwig.

en die tegen me zei: 'Schrijf alles wat je ziet in een boek en stuur dat naar de zeven gemeenten, naar Efeze, Smyrna, Pergamum, Tyatira, Sardes, Filadelfia en Laodicea.'

God, de HEER, zal mij helpen-wie zal mij dan veroordelen? Mijn belagers vallen uiteen als een kledingstuk, als een gewaad dat ten prooi is aan de motten.

Schrijf aan de engel van de gemeente in Smyrna: "Dit zegt hij die de eerste en de laatste is, die dood was en nu leeft:

Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen.

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer.

Toen ik hem zag viel ik als dood voor zijn voeten neer. Maar hij legde zijn rechterhand op me en zei: 'Wees niet bang. Ik ben de eerste en de laatste.

Met dat ‘nog eenmaal’ wordt bedoeld dat wat geschapen is, wankelt en verdwijnt, zodat alleen blijft wat onwankelbaar is.

Wie heeft dat tot stand gebracht? Wie roept de generaties vanaf het begin? Ik, de HEER, ik was de eerste en ook bij de laatsten zal ik zijn.

De HEER is koning voor eeuwig en altijd: vijandige volken verdwijnen uit zijn land.