Gerelateerd aan 2 Kronieken 6:29

Een kunstig lied van David, een gebed toen hij in de spelonk was. (142:2) Luid roep ik tot de HEER, luid smeek ik de HEER om hulp,

Roep je mij aan, ik geef antwoord, in de nood zal ik bij je zijn, je bevrijden en met roem overladen,

Gelukkig het volk dat de HEER als zijn God heeft, de natie die hij verkoos als de zijne.

Alleen je eigen hart kent je diepste verdriet, in je vreugde kan een ander niet delen.

Roep mij te hulp in tijden van nood, ik zal je redden, en je zult mij eren.'

Toen wendde Salomo zich naar het altaar van de HEER, ten aanschouwen van de verzamelde Israëlieten, en hief zijn handen.

Gelukkig als de HEER zijn schuld niet telt, als in zijn geest geen spoor van bedrog is.

Wanneer jullie je handen opheffen, wend ik mijn ogen af, ook als je aanhoudend bidt, luister ik niet. Aan jullie handen kleeft bloed!