Gerelateerd aan Spreuken 14:26-27

De naam van de HEER is een sterke toren, de rechtvaardige snelt erheen, en is veilig.

Ik zal hen één van hart en één van zin maken, zodat ze altijd ontzag voor mij zullen hebben en het hun en hun nageslacht goed zal gaan.

Ontzag voor de HEER beschermt je leven, je kunt rustig gaan slapen, er overkomt je niets.

zegenen wie de HEER vrezen, van klein tot groot.

(34:8) De engel van de HEER waakt over wie hem vrezen, en bevrijdt hen.

Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de HEER en ga het kwaad uit de weg.

Je hoeft geen angst te hebben plotseling te worden opgeschrikt door onheil dat van goddelozen komt.

Hij is ons houvast, zolang wij leven. Wijsheid en toewijding leiden tot redding, eerbied voor de HEER is Sions rijkdom.

De rechtvaardige komt nooit ten val, men zal hem eeuwig gedenken.

Halleluja! Gelukkig de mens met ontzag voor de HEER en met liefde voor zijn geboden.

Zo spraken de mensen die ontzag voor de HEER hadden tegen elkaar, en de HEER hoorde het en luisterde aandachtig. In zijn bijzijn werden in een boek de namen van de mensen opgetekend die ontzag voor de HEER hadden, die zijn naam hoogachtten.

(3:20) Maar voor jullie die ontzag voor mijn naam hebben zal de zon stralend opgaan, de zon die gerechtigheid brengt en genezing in haar vleugels draagt. Huppelend als kalveren die op stal hebben gestaan zullen jullie naar buiten komen.

In heel Judea en Galilea en Samaria leefde de gemeente in vrede en kwam tot bloei. De gelovigen leefden in ontzag voor de Heer, en dankzij de bijstand van de heilige Geest nam hun aantal steeds meer toe.

Houd het ene vast en laat het andere niet los. Dat is het beste, want wie ontzag voor God heeft, ontsnapt aan al te veel rechtvaardigheid en ook aan al te veel onrechtvaardigheid.

Als de God van mijn vader, de God van Abraham, de God voor wie Isaak diep ontzag heeft-als die God mij niet geholpen had, dan had u mij nu met lege handen weggestuurd. Maar hij heeft gezien wat ik te verduren had en hoe hard ik heb gewerkt, en daarom heeft hij gisternacht rechtgesproken.’

Trek je terug in je kamers, mijn volk, en sluit de deur achter je. Nog een korte tijd, tot de woede bekoeld is.

HEER, ik heb voor hen toch tot u gebeden, voor hen gepleit in tijden van rampspoed en nood?

De lessen van de wijze zijn een bron van leven, ze laten je ontkomen aan de strikken van de dood.

(18:6) de banden van het dodenrijk omklemden mij, op mijn weg lagen de valstrikken van de dood.

En wat ik vind is altijd weer een vrouw die bitterder dan de dood is, die een valstrik is. Haar hart is een klapnet en haar handen zijn ketenen. Een mens die God behaagt zal aan haar ontsnappen, maar een zondaar laat zich door haar strikken.