Gerelateerd aan Psalmen 73:1

Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.

Vrees niet, kleine kudde, want jullie Vader heeft jullie het koninkrijk willen schenken.

(51:12) Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest, maak mij standvastig,

(84:12) Want God, de HEER, is een zon en een schild. Genade en glorie schenkt de HEER, zijn weldaden weigert hij niet aan wie onbevangen op weg gaan.

Nader tot God, dan zal hij tot u naderen. Reinig uw handen, zondaars; zuiver uw hart, weifelaars.

Jezus zag Natanaël aankomen en zei: ‘Dat is nu een echte Israëliet, een mens zonder bedrog.’

De nakomelingen van Asaf, Heman en Jedutun werden door David en de hoofden van de eredienst van de gewone taken vrijgesteld om de lofliederen te zingen onder begeleiding van lieren, harpen en cimbalen. Hier volgt de lijst van de mannen die deze taak moesten verrichten:

en heeft hij ons gered, niet vanwege onze rechtvaardige daden, maar uit barmhartigheid. Hij heeft ons gered door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwende kracht van de heilige Geest,

Ja, u zet hen op een glibberig pad en stort hen in een diepe afgrond.

'Ikzelf heb mijn koning gezalfd, op de Sion, mijn heilige berg.'

Een lied, een psalm van Asaf. (83:2) God, houd u niet stil, zwijg niet, God, zie niet onbewogen toe,

De Levieten lieten Heman, de zoon van Joël, aantreden, en zijn verwanten Asaf, de zoon van Berechja, en Etan, de zoon van Kusajahu uit de familie van Merari.

David stelde dus Asaf en zijn verwanten aan om dagelijks de dienst bij de ark van het verbond met de HEER te verzorgen, waarbij ze de voorschriften voor de afzonderlijke dagen in acht moesten nemen.

(6:24) Rechts van hem stond zijn stamgenoot Asaf, die de zoon was van Berechja, de zoon van Sima,

God heeft zijn belofte niet gebroken. Want niet alle Israëlieten behoren werkelijk tot Israël,

Wie reine handen heeft en een zuiver hart, zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.

Een psalm van Asaf. De God der goden, de HEER, gaat spreken en roept de aarde bijeen van waar de zon opkomt tot waar zij ondergaat.

Op die dag droeg David Asaf en zijn verwanten op voortaan als volgt de lof van de HEER te zingen:

Ik zal de liefde van de HEER gedenken en zijn roemrijke daden bezingen: alles wat de HEER voor ons heeft gedaan, de goedheid die hij het volk van Israël bewees in zijn ontferming en onbegrensde liefde.

(42:12) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.