Gerelateerd aan Psalmen 65:7

(89:10) U heerst over de hoog rijzende zee-verheffen zich haar golven, u brengt ze tot rust.

Wee! Vele volken bulderen zoals woeste zeeën bulderen, talrijke naties razen zoals kolkende watermassa’s razen;

hij bracht de storm tot zwijgen, de golven gingen liggen.

De stromen verheffen, HEER, de stromen verheffen hun stem, luid verheffen de stromen hun stem.

Toen hij zei: ‘Ik ben het, ‘deinsden ze achteruit en vielen op de grond.

Waartoe leidt het woeden van de volken, het rumoer van de naties? Tot niets.

En wie sloot de zee af met een deur, toen ze uit de schoot van de aarde brak?

(76:11) Wie in woede tegen u opstond, zal u loven, wie ontkwam aan uw woede, omgordt zich met gejuich.

Hij zei tegen hen: ‘Waarom hebben jullie zo weinig moed, kleingelovigen?’ Toen stond hij op en sprak de wind en het water bestraffend toe, en het meer kwam geheel tot rust.

De oerzee bedekte haar als een kleed, tot boven de bergen stonden de wateren.

Maar de HEER wierp een hevige storm op de zee, en de zee werd zo wild dat het schip dreigde te breken.

Toen tilden ze Jona op en gooiden hem in zee, en de woede van de zee bedaarde.

vergeet het razen van uw tegenstanders niet, het tieren van uw vijanden-het klinkt voortdurend op.