Gerelateerd aan Psalmen 60:2

en wanneer dan mijn volk, het volk dat mij toebehoort, het hoofd buigt, al biddend mijn aanwezigheid zoekt en terugkeert van zijn dwaalwegen, dan zal ik het aanhoren vanuit de hemel, zijn zonden vergeven en het land genezen.

'Kom, laten wij teruggaan naar de HEER ! Hij heeft ons verscheurd, hij zal ons genezen; de hand die sloeg, zal ons verbinden.

Op alle daken, alle pleinen wordt gerouwd. Want ik verbrijzel Moab als een kruik die nergens meer toe dient- spreekt de HEER.

Dan is het licht van de maan als het licht van de zon, en het zonlicht wordt verzevenvoudigd, als het licht van zeven dagen tegelijk. Op die dag verbindt de HEER de wond van zijn volk en geneest hij de striemen die het zijn toegebracht.

Ik zag de bergen, ze beefden, de heuvels, ze huiverden.

Daarom ontsteekt de HEER in woede tegen zijn volk, hij heft zijn hand tegen hen op en slaat hen. De bergen beginnen te beven, de lijken liggen als vuil op straat. Maar nog is zijn woede niet bekoeld, nog is zijn hand tegen hen opgeheven.

'Voor het aanschijn van de Heer, -beef, aarde! -voor het aanschijn van de God van Jakob.

Maar alleen de HEER is werkelijk God, hij is de levende God, de eeuwige koning. Door zijn woede beeft de aarde, tegen zijn toorn houden volken geen stand.’

Zeg tegen hen: Laten mijn ogen vloeien van tranen, nacht en dag. Ogen, kom niet tot rust, want mijn volk is deerlijk verwond, niet te helen is zijn letsel.

Hij richt zijn oog op de aarde en zij beeft, hij raakt de bergen aan en zij stoten rook uit.

(89:41) U hebt de wallen van zijn stad gesloopt, al zijn vestingen afgebroken,

Toen schudde en schokte de aarde, de hemel trilde op zijn grondvesten, ze beefden omdat hij vlamde van woede,

Want dit zegt de HEER van de hemelse machten: Nog een korte tijd, een ogenblik slechts, en ik zal de hemel en de aarde, de zee en het land doen beven.

De aarde schudt hij van haar plaats, zodat haar zuilen wankelen.

Isboset was zo bang voor Abner dat hij hier niets tegenin durfde brengen.

Want hij verwondt en hij verbindt, hij slaat en zijn handen genezen.

Daarom zal de aarde beven, en al wat erop leeft gaat in rouw gehuld. Ze zal in haar geheel omhoog komen, zoals de Nijl; ze zal kolken en weer wegzinken, zoals de rivier van Egypte.

Weet dat ik je zal genezen, ik zal je wonden helen-spreekt de HEER -ook al noemt men je Verworpene en zegt men: “Naar Sion kijken we niet meer om.”

De bergen zien u en beven van angst, een stortvloed van water kolkt voorbij. De diepte verheft haar stem, ze strekt haar handen omhoog.

Op dat moment scheurde in de tempel het voorhangsel van boven tot onder in tweeën, en de aarde beefde en de rotsen spleten.