Gerelateerd aan Psalmen 56

Een stil gebed van David. Behoed mij, God, ik schuil bij u.

Kwaadwilligen kwamen op mij af om mij levend te verslinden, mijn vijanden belaagden mij, maar zij struikelden, zij vielen.

(69:14) En nu, HEER, richt ik mijn gebed tot u, laat dit een uur zijn van mededogen. Groot is uw ontferming, God, antwoord mij, toon uw trouw en red mij.

Voor de koorleider. Op de wijs van Verdelg niet. Van David, een stil gebed, toen hij voor Saul was gevlucht in een spelonk. (57:2) Wees mij genadig, God, wees mij genadig, want bij u is mijn leven geborgen. In de schaduw van uw vleugels zal ik schuilen, tot het doodsgevaar is geweken.

Al je vijanden sperren hun mond naar je open; ze fluiten, grijnzen en spotten: ‘We hebben haar verwoest! Ja, dit is de dag waarop we hoopten, hiernaar hebben wij uitgezien!’

En wanneer dit vergankelijke lichaam is bekleed met het onvergankelijke, dit sterfelijke met het onsterfelijke, zal wat geschreven staat in vervulling gaan: 'De dood is opgeslokt en overwonnen.

(21:12) De hovelingen van Achis zeiden tegen hun vorst: 'Is dat niet David, de koning van het land? Is dat niet degene over wie ze triomfantelijk hebben gezongen: "Saul versloeg ze bij duizenden, David bij tienduizenden"?'

en de farao met zijn leger achterliet, in de Rietzee- eeuwig duurt zijn trouw-

toon uw trouw, versla mijn vijanden, vernietig al mijn belagers- ik ben uw dienaar.

De aarde opende zich: verzwolgen werd Datan en bedolven de bende van Abiram.

die Egypte trof, in hun eerstgeborenen- eeuwig duurt zijn trouw-

Israël wordt verslonden; door de andere volken wordt het beschouwd als een gebroken kruik waar niemand meer naar omkijkt,

De Heer was een vijand voor hen: hij verwoestte Israël. Hij heeft de paleizen verwoest, de vestingen vernietigd. Hij heeft in heel Juda de jammerklachten vermeerderd.

(31:10) Heb erbarmen, HEER, want ik verkeer in nood, mijn ogen zijn gezwollen van verdriet, mijn ziel en mijn lichaam verkwijnen,

(59:11) God, die trouw is, zal mij te hulp komen, God zal mij doen neerzien op wie mij aanvallen.

ze hadden ons levend verslonden, zo hevig was hun woede.

Maar de Filistijnse bevelhebbers waren woedend en zeiden tegen hem: 'Stuur hem terug naar de woonplaats die u hem hebt toegewezen. Onder geen beding mag hij met ons ten strijde trekken. Stel dat hij zich tegen ons keert in het gevecht! Hij zou zijn heer toch nergens een groter plezier mee doen dan met de hoofden van onze mannen?

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelie van het getuigenis. Een stil gebed van David, ter lering, (60:2) toen hij vocht tegen de Arameeërs uit het Tweestromenland en uit Soba, en toen Joab op zijn terugtocht de Edomieten in het Zoutdal versloeg, twaalfduizend man. (60:3) God, u hebt ons verstoten, ons uiteengeslagen, uw toorn over ons uitgestort. Keer ons lot ten goede.

De Heer heeft Jakobs weidegrond meedogenloos verwoest, hij heeft in zijn woede de vestingen van Juda vernietigd, hij heeft het koninkrijk vernederd en zijn leiders onteerd.

(21:10) u doet hen branden als vuur in een oven wanneer u verschijnt. De HEER zal hen in zijn woede verslinden, vuur zal hen verteren.