Gerelateerd aan Psalmen 46:3

Hebben jullie geen ontzag voor mij? -spreekt de HEER. Beven jullie niet voor mij? Ik heb met zand de zee aan banden gelegd, haar een vaste grens gesteld. Haar golven donderen, maar tevergeefs, ze bruisen onstuimig, maar worden gestuit.

De stromen verheffen, HEER, de stromen verheffen hun stem, luid verheffen de stromen hun stem.

Wee! Vele volken bulderen zoals woeste zeeën bulderen, talrijke naties razen zoals kolkende watermassa’s razen;

Hij verplaatst bergen, voor men het merkt; in zijn woede stoot hij ze omver.

de bergen schrokken op als rammen, als lammeren sprongen de heuvels op.

Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en het huis van alle kanten belaagd werd, stortte het niet in, want het was gefundeerd op een rots.

HEER, de aarde beefde toen u voortschreed vanuit Seïr; toen u optrok vanuit Edom stortte water uit de hemel en de wolken neer.

Ik zag de bergen, ze beefden, de heuvels, ze huiverden.

Welnu, inwoners van Juda en Jeruzalem, spreek recht tussen mij en mijn wijngaard.

Alle eilanden verdwenen in het niets en van de bergen was geen spoor meer te vinden.

(18:5) Mij omsloten de banden van de dood, de kolkende afgrond joeg mij angst aan,

Onder hem smelten de bergen en splijten de dalen als was dat smelt voor vuur, als water dat van een helling stort.

Bergen beven voor hem, heuvels wankelen, de aarde rijst voor hem op, de wereld met al haar bewoners.

en zei: "Tot hiertoe en niet verder, dit is de grens die ik je trotse golven stel."

De waterstromen die je zag, 'zei de engel, 'waar de hoer aan zit, zijn vele landen en volken en stammen.

'Kom naar buiten, 'zei de HEER, 'en treed hier op de berg voor mij aan.' En daar kwam de HEER voorbij. Er ging een grote, krachtige windvlaag voor de HEER uit, die de bergen spleet en de rotsen aan stukken sloeg, maar de HEER bevond zich niet in die windvlaag. Na de windvlaag kwam er een aardbeving, maar de HEER bevond zich niet in die aardbeving.