Gerelateerd aan Psalmen 32:4

(39:11) Houd op mij nog langer te kwellen, ik bezwijk onder de slagen van uw hand.

Weer riepen ze de Filistijnse stadsvorsten erbij en zeiden: 'Stuur de ark van de God van Israël terug naar waar hij vandaan komt, anders worden we allemaal gedood.' In heel de stad heerste namelijk een dodelijke angst, want God pakte de inwoners hard aan.

(38:3) Diep zijn uw pijlen in mij gedrongen, zwaar is uw hand op mij neergedaald.

Laat angst voor mij je niet verlammen, mijn hand zal niet zwaar op je drukken.

(22:16) Mijn kracht is droog als een potscherf, mijn tong kleeft aan mijn gehemelte, u legt mij neer in het stof van de dood.

(102:4) Mijn dagen vervliegen als rook, mijn gebeente gloeit als vuur.

Mijn huid is verschroeid en schilfert, koorts verteert mijn gebeente.

dat ontkiemt in de morgen en opschiet, en 's avonds verwelkt en verdort.

maar nu zijn ze donkerder dan roet, ze worden op straat niet herkend: ze zijn vel over been, hun huid is droog en dor als hout.

Laat hij oordelen tussen mens en God, zoals tussen een mens en zijn gelijke.

Als hij voor uw ogen de grens over rijdt in de richting van Bet-Semes, dan betekent dat dat de God van Israël deze ramp over ons heeft voltrokken. Zo niet, dan weten we dat niet hij ons met dit leed heeft getroffen, maar dat het toeval was.'

Onze huid gloeit als een oven, door de koorts van de honger.

Toen de ark naar Gat was overgebracht, keerde de HEER zich tegen die stad, zodat ook daar een geweldige paniek ontstond. Hij trof de inwoners van de stad van groot tot klein en iedereen kreeg aambeien.

De HEER pakte de inwoners van Asdod hard aan. Hij zaaide paniek en trof alle inwoners van het vorstendom met aambeien.