Gerelateerd aan Psalmen 22:13-14, 17, 21

Ze roepen spottend, hun mond wijd open: 'Zie hém daar!'

Al onze vijanden sperren hun mond naar ons open.

Hij spert zijn mond open, schreeuwt me toe, hij slaat me schimpend op de wang, allen spannen samen tegen mij.

Mijn vijand is een leeuw, belust op prooi, een roofdier dat zich schuilhoudt.

Al je vijanden sperren hun mond naar je open; ze fluiten, grijnzen en spotten: ‘We hebben haar verwoest! Ja, dit is de dag waarop we hoopten, hiernaar hebben wij uitgezien!’

Wees waakzaam, wees op uw hoede, want uw vijand, de duivel, zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar een prooi.

De leiders in de stad waren als wolven die hun prooi verscheuren. Door bloed te vergieten, door mensen te gronde te richten, joegen ze hun eigen gewin na.

Heer, hoe lang nog blijft u toezien? Behoed mij voor hun moordlust, red mijn kostbaar leven van die leeuwen.

De hogepriesters en het hele Sanhedrin probeerden een valse getuigenverklaring tegen Jezus te laten afleggen op grond waarvan ze hem ter dood zouden kunnen veroordelen,

Ondertussen kwamen de hogepriesters en de oudsten van het volk bijeen in het paleis van de hogepriester, Kajafas.

(22:8) Allen die mij zien, bespotten mij, ze schudden meewarig het hoofd:

(22:22) Red mij uit de muil van de leeuw, bescherm mij tegen de horens van de wilde stier. U geeft mij antwoord.

(7:3) ze zullen mij nog verscheuren als leeuwen, mij meesleuren zonder dat iemand mij redt.

De koning trok bleek weg, in verwarring gebracht door zijn gedachten. Hij stond te trillen op zijn benen en zijn knieën knikten.

dat hen achtervolgde vanaf de poort tot op de helling even voorbij het ravijn. Daar doodde het zesendertig man. Toen sloeg de angst het volk om het hart en het werd radeloos.

(31:11) mijn leven verloopt in ellende, zuchtend slijt ik mijn dagen, door eigen schuld slinken mijn krachten, tot op mijn botten teer ik weg.

God heeft mijn hart verzwakt, de Ontzagwekkende heeft mij verlamd.

(22:18) Ik kan al mijn beenderen tellen. Zij kijken vol leedvermaak toe,

Nu ben ik doodsbang. Wat moet ik zeggen? Vader, laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? Maar hiervoor ben ik juist gekomen.

(68:3) U verdrijft ze zoals wind de rook verdrijft. Zoals was smelt bij het vuur, zo vergaan de zondaars als God verschijnt.