Gerelateerd aan Psalmen 145:18

Jullie zullen mij aanroepen en tot mij bidden, en ik zal naar jullie luisteren.

(34:19) gebroken mensen is de HEER nabij, hij redt wie zwaar wordt getroffen.

Want welk volk, hoe groot ook, heeft goden zo dichtbij als wij de HEER, onze God, telkens als wij hem om hulp roepen?

want God is Geest, dus wie hem aanbidt, moet dat doen in Geest en in waarheid.’

Dan geeft de HEER antwoord als je roept; als je om hulp schreeuwt, zegt hij: ‘Hier ben ik.’ Wanneer je het juk van de onderdrukking uitbant, de beschuldigende vinger en de kwaadsprekerij,

En zelfs als ons hart ons aanklaagt: God is groter dan ons hart, hij weet alles.

Nader tot God, dan zal hij tot u naderen. Reinig uw handen, zondaars; zuiver uw hart, weifelaars.

En wanneer jullie bidden, doe dan niet als de huichelaars die graag in de synagoge en op elke straathoek staan te bidden, zodat iedereen hen ziet. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen.

gelukkig wie zijn richtlijnen volgen, hem zoeken met heel hun hart.

Jezus antwoordde: ‘Wanneer iemand mij liefheeft zal hij zich houden aan wat ik zeg, mijn Vader zal hem liefhebben en mijn Vader en ik zullen bij hem komen en bij hem wonen.

Een gebed van David. Luister, HEER, ik vraag om recht, luister naar mijn smeken, hoor mijn gebed-geen leugen komt over mijn lippen.

Voor de koorleider. Van de Korachieten. Op de wijs van De jonge vrouwen. Een lied. (46:2) God is voor ons een veilige schuilplaats, een betrouwbare hulp in de nood.

U bent nabij, HEER, al uw geboden zijn betrouwbaar.

Het offer van de goddelozen is de HEER een gruwel, het gebed van de oprechten is hem welgevallig.

(46:6) Met God in haar midden stort zij niet in, vroeg in de morgen komt God haar te hulp.

Ze roepen niet eerlijk en oprecht tot mij, maar liggen te jammeren op hun bed. Ze kerven hun lichaam voor hun goden, smekend om koren en wijn, en zo keren ze zich tegen mij.

Wanneer jullie je handen opheffen, wend ik mijn ogen af, ook als je aanhoudend bidt, luister ik niet. Aan jullie handen kleeft bloed!

Toen het middaguur aanbrak, begon Elia hen te honen: 'Roep zo hard u kunt! Hij is toch een god? Hij heeft zeker iets anders te doen. Ik denk dat hij zich even moest afzonderen. Is hij soms op reis gegaan? Misschien slaapt hij, en moet u hem wekken!'

Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, jullie versperren de mensen de toegang tot het koninkrijk van de hemel. Jullie gaan er zelf niet binnen, maar laten ook degenen die er willen binnengaan niet toe.