Gerelateerd aan Psalmen 142

Voor de koorleider. Op de wijs van Verdelg niet. Van David, een stil gebed, toen hij voor Saul was gevlucht in een spelonk. (57:2) Wees mij genadig, God, wees mij genadig, want bij u is mijn leven geborgen. In de schaduw van uw vleugels zal ik schuilen, tot het doodsgevaar is geweken.

(30:9) U, HEER, roep ik aan, u, Heer, smeek ik om genade.

Een psalm van David. HEER, u roep ik aan, kom mij te hulp, luister naar mij nu ik tot u roep.

Voor de koorleider. Bij snarenspel. Een kunstig lied van David, (54:2) toen de inwoners van Zif aan Saul waren gaan zeggen: 'Weet u niet dat David zich bij ons schuilhoudt?' (54:3) God, bevrijd mij door uw naam, verschaf mij recht door uw macht.

Hoor mijn smeekbede als ik u om hulp roep, als ik mijn handen ophef naar het hart van uw heiligdom.

Voor de koorleider. Op de wijs van Jedutun. Van Asaf, een psalm. (77:2) Luid roep ik God, ik schreeuw het uit, luid roep ik God-dat hij mij hoort.

(24:4) Onderweg kwam hij langs een spelonk die door een muurtje was afgeschermd. Daar ging hij naar binnen en hurkte neer om zijn behoefte te doen. En juist achter in die spelonk hadden David en zijn mannen zich verstopt.

Ze doolden door verlaten oorden en berggebieden en verscholen zich in grotten en holen onder de grond. Ze waren voor de wereld te goed.

David ging weer weg uit Gat en vond een veilig heenkomen in een grot in de buurt van Adullam. Toen zijn broers en zijn overige familieleden dat hoorden, voegden ze zich daar bij hem.

Van David, een kunstig lied. Gelukkig de mens van wie de ontrouw wordt vergeven, van wie de zonden worden bedekt.

Jabes bad tot de God van Israël: 'Zegen mij: maak mijn grondgebied groot en bescherm me tegen het kwaad, zodat ik geen pijn hoef te lijden.' God gaf hem wat hij gevraagd had.

Christus heeft tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot hem die hem kon redden van de dood, en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God.

HEER, in onze nood hebben wij u gezocht; toen u ons tuchtigde, riepen wij u aan.

Gebed van een ongelukkige die dreigt te bezwijken en zijn klacht uitstort voor de HEER. (102:2) HEER, hoor mijn gebed, laat mijn hulpkreet u bereiken.

De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten.

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden.

'U vergist u, heer, 'antwoordde Hanna. 'Ik heb geen wijn of andere drank gedronken. Nee, ik ga gebukt onder een zwaar verdriet en stort mijn hart uit bij de HEER.

(62:9) Vertrouw op hem, mijn volk, te allen tijde, open voor hem uw hart, God is onze schuilplaats. sela

(42:5) Weemoed vervult mijn ziel nu ik mij herinner hoe ik meeliep in een dichte stoet en optrok naar het huis van God-een feestende menigte, juichend en lovend.

(18:5) Mij omsloten de banden van de dood, de kolkende afgrond joeg mij angst aan,