Gerelateerd aan Psalmen 142:4

(88:19) Mijn beste vrienden hebt u van mij vervreemd, mijn enige metgezel is de duisternis.

(31:12) Bij allen die mij belagen wek ik de lachlust, bij mijn buren nog het meest. Wie mij kennen zijn verbijsterd, wie mij zien aankomen op straat wenden zich af en ontvluchten mij.

Weet dat ik je zal genezen, ik zal je wonden helen-spreekt de HEER -ook al noemt men je Verworpene en zegt men: “Naar Sion kijken we niet meer om.”

Maar dit alles gebeurt opdat de geschriften van de profeten in vervulling gaan.’ Daarop lieten alle leerlingen hem in de steek en vluchtten weg.

(69:21) Smaad heeft mijn hart gebroken, ik ben radeloos, ik hoopte op mededogen-vergeefs; op troost-die ik niet vond.

Mijn verwanten heeft hij van mij verwijderd, ik word verloochend door mijn vrienden.

(88:9) Bekenden hebt u van mij vervreemd, afgrijzen roep ik bij hen op, ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer.

Maar de ogen van de goddelozen doven, zij vinden nergens meer een toevlucht; hun enige vooruitzicht is de dood.'

Zullen de burgers van Keïla mij aan hem uitleveren? Is Saul inderdaad onderweg, zoals men mij heeft verteld? HEER, God van Israël, ik smeek u, laat het mij weten!' 'Ja, hij is onderweg, 'antwoordde de HEER,

Vandaag of morgen val ik natuurlijk toch in handen van Saul, dacht David bij zichzelf. Ik kan me dus maar beter in veiligheid brengen in het land van de Filistijnen. Dan zal Saul het opgeven om mij door heel Israël te achtervolgen en kan ik aan hem ontkomen.

Bij mijn eerste verdediging heeft niemand mij bijgestaan, ze hebben mij allemaal in de steek gelaten. Moge het hun niet worden aangerekend.

Ondertussen waren enkele inwoners van Zif naar Gibea gegaan om Saul te vertellen: 'Weet u niet dat David zich bij ons in Choresa schuilhoudt, in de holen in de wand van de Chachila, ten zuiden van de Jesimon?

De herders kunnen niet meer vluchten, de leiders kunnen niet ontkomen.