Gerelateerd aan Psalmen 129:2

En ik zeg je: jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet kunnen overweldigen.

We worden van alle kanten belaagd, maar raken niet in het nauw. We worden aan het twijfelen gebracht, maar raken niet vertwijfeld.

maar werden verslagen; sindsdien is er voor hen in de hemel geen plaats meer.

Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard?

Een pelgrimslied. Wie op de HEER vertrouwt is als de Sionsberg, die onwankelbaar vast staat voor eeuwig.

(34:20) Al blijft de rechtvaardige niets bespaard, de HEER zal hem steeds weer bevrijden.

Zesmaal zal hij je redden in gevaar, ook de zevende maal zal je niets overkomen.

Voor de koorleider. Een kunstig lied van de Korachieten. (42:2) Zoals een hinde smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar u, o God.

Jullie sloegen mij en ik viel, maar de HEER heeft geholpen.

Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: ik heb de wereld overwonnen.’