Gerelateerd aan Psalmen 119:148

(63:7) Liggend op mijn bed denk ik aan u, wakend in de nacht prevel ik uw naam.

Weeklaag in de nacht, jammer tot aan de ochtend, stort je hart uit als water, ten overstaan van de Heer. Hef je handen naar hem op, voor het leven van je kinderen, die op elke straathoek van honger versmachten.

Op een van die dagen trok Jezus zich terug op de berg om te bidden. De hele nacht bleef hij tot God bidden.

Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal,

Midden in de nacht sta ik op en loof u om uw rechtvaardige voorschriften.

Een psalm van David, toen hij in de woestijn van Juda was. (63:2) God, u bent mijn God, u zoek ik, naar u smacht mijn ziel, naar u hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land, zonder water.