Gerelateerd aan Psalmen 119:134

Voor de koorleider. Op de wijs van Een roerloze duif in de verte. Van David, een stil gebed, toen de Filistijnen hem in Gat hadden gegrepen. (56:2) Wees mij genadig, God, want ze bedreigen mij, de hele dag bestoken en bestrijden ze mij.

Waarborg het geluk van uw dienaar, sta niet toe dat hoogmoedigen mij verdrukken.

ontkomen aan onze vijanden, hem zonder angst zouden dienen,

toch zeg ik hun dit: Ik zal jullie weghalen bij die volken, ik zal jullie terugbrengen uit de landen waarover jullie verspreid zijn en ik zal jullie je land teruggeven!

hij liet zijn volk in vreugde vertrekken, zijn uitverkoren volk jubelend gaan.

(56:14) u hebt mijn leven aan de dood ontrukt, mijn voet voor struikelen behoed. Nu kan ik wandelen onder Gods hoede in het licht van het leven.

(142:7) Hoor mijn noodkreet, ik ben uitgeput en moe, verlos mij van mijn vervolgers, zij zijn sterker dan ik.

In heel Judea en Galilea en Samaria leefde de gemeente in vrede en kwam tot bloei. De gelovigen leefden in ontzag voor de Heer, en dankzij de bijstand van de heilige Geest nam hun aantal steeds meer toe.

ik leid jullie weg bij die volken, ik breng jullie bijeen uit die landen en laat je naar je eigen land terugkeren.