Gerelateerd aan Psalmen 102:2-3

(69:18) Verberg uw gelaat niet voor uw dienaar, antwoord mij snel, want de angst benauwt mij.

verberg uw gelaat niet voor mij, wijs uw dienaar niet af in uw toorn. U bent mij altijd tot hulp geweest, verstoot mij niet, verlaat mij niet, God, mijn behoud.

red en bevrijd mij, doe mij recht, hoor mij en kom mij te hulp.

Voor de koorleider. Van David, een dringend gebed. (70:2) God, breng mij uitkomst, HEER, kom mij haastig te hulp.

Verberg uw gelaat en zij bezwijken van angst, ontneem hun de adem en het is met hen gedaan, dan keren zij terug tot het stof dat zij waren.

HEER, geef mij antwoord, haast u, mijn kracht is uitgeput. Houd u niet voor mij verborgen, ik word als wie afgedaald is in het graf.

(88:3) Laat mijn gebed u bereiken, luister naar mijn klagen,

Ik stel mijn vertrouwen in de HEER, hoewel hij zich voor het volk van Jakob verborgen houdt; ik heb mijn hoop op hem gevestigd.

U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.

(22:20) HEER, houd u niet ver van mij, mijn sterkte, snel mij te hulp.

(40:14) Wil uitkomst brengen, HEER, HEER, kom mij haastig te hulp.

Maar als hij zwijgt, wie kan hem dan verstoren? Als hij zijn gelaat verbergt, wie kan hem dan aanschouwen? Over de mensen en de volken waakt hij evenzeer,

Voor de koorleider. Een psalm van David.

Terwijl Petrus onder zware bewaking zat opgesloten, bleef de gemeente vol vuur voor hem bidden tot God.

(31:3) hoor mij, haast u mij te helpen, wees voor mij een rots, een toevlucht, een vesting die mij redding biedt.

Waarom negeert u mijn misstappen niet? Waarom gaat u niet voorbij aan mijn fouten? Weldra zal ik tot stof zijn vergaan, u zult naar me zoeken, maar ik zal er niet zijn.'

Ik zal hun antwoorden nog voor ze mij roepen, ik zal hen verhoren terwijl ze nog spreken.

Moet je door het water gaan-ik ben bij je; of door rivieren-je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan-het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.

U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.

Mijn huid is verschroeid en schilfert, koorts verteert mijn gebeente.