Gerelateerd aan Prediker 3:19

(49:13) Nee, een mens, hoe rijk ook, ontkomt niet aan het duister, hij is als een dier dat wordt afgemaakt.

(49:21) Een mens zonder inzicht, hoe rijk ook, is als een dier dat wordt afgemaakt.

Vertwijfeling beving me over alles wat ik had verworven en waarvoor ik had gezwoegd onder de zon.

(39:6) U maakte mijn dagen een handbreed lang, mijn levensduur is niets in uw ogen, niet meer dan lucht is het bestaan van een mens, sela

Verberg uw gelaat en zij bezwijken van angst, ontneem hun de adem en het is met hen gedaan, dan keren zij terug tot het stof dat zij waren.

(89:48) Gedenk mij en mijn vluchtig bestaan, de nietige mens, door u geschapen.

Maar een mens sterft en hij ligt terneer. Hij blaast zijn laatste adem uit-waar is hij dan?

Een wijze ziet tenminste wat hij doet, terwijl een dwaas in het duister tast. Maar ik weet ook dit: beiden treft hetzelfde lot.

Want zowel de wijze als de dwaas zal snel worden vergeten, beiden worden ze voorgoed vergeten. Hoe bitter dat de wijze sterft, niet anders dan de dwaas.

Sterven zullen we immers allemaal; we zijn als water dat in de aarde wegvloeit wanneer het niet wordt opgevangen. Zou God niet op middelen zinnen en alles in het werk stellen om zijn balling terug te roepen?

(92:7) Het dringt tot de dommen niet door en dwazen kunnen het niet vatten: