Gerelateerd aan Prediker 1:4-7

U hebt de aarde op pijlers vastgezet, tot in eeuwigheid wankelt zij niet.

Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen.

Waar zijn ze nu, jullie voorouders? En de profeten, leven zij eeuwig voort?

De dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.

Wie weet wat goed is voor de mens gedurende het luttel aantal dagen van zijn leeg bestaan? Ze zijn voor hem zo vluchtig als een schaduw. Wie kan hem vertellen wat er na hem komen zal onder de zon?

Uw trouw duurt van geslacht op geslacht, u hebt de aarde gegrondvest en zij houdt stand.

(102:25) Ik smeek: Mijn God, neem mij niet midden in het leven weg, uw jaren duren van geslacht op geslacht.

Al onze dagen gaan heen door uw woede, wij beëindigen onze jaren in een zucht.

En hier volgen de namen van de zonen van Levi, in volgorde van geboorte: Gerson, Kehat en Merari. Levi werd honderdzevenendertig jaar.

Dit zijn de nakomelingen die Esau, de stamvader van de Edomieten, in het Seïrgebergte kreeg.

(89:48) Gedenk mij en mijn vluchtig bestaan, de nietige mens, door u geschapen.

Jozef en zijn broers en al hun generatiegenoten stierven,

en Jakob antwoordde: ‘Honderddertig jaar heb ik nu op aarde rondgezworven. Mijn leven, dat ellendig is geweest, heeft nog maar kort geduurd, ik heb nog niet zo lang op aarde rondgezworven als mijn voorouders.’

Toen Adam 130 jaar was, verwekte hij een zoon die op hem leek, die zijn evenbeeld was. Hij noemde hem Set.

Toen Reü 32 jaar was, verwekte hij Serug.

(19:5) Over heel de aarde gaat hun stem, tot aan het einde van de wereld hun taal. Daar heeft hij een tent opgeslagen voor de zon:

Nu uw pijlen flitsen en lichten, nu uw lans schittert en bliksemt, trekken zon en maan zich terug.

Voor de koorleider. Een kunstig lied van de Korachieten. (42:2) Zoals een hinde smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar u, o God.

En de zon stond stil en de maan bleef staan, tot Israël zijn vijanden had afgestraft. Dit staat opgetekend in het Boek van de Oprechte. De zon bleef een volle dag boven aan de hemel staan voordat ze onderging.

‘Dit zegt de HEER: Als mijn verbond met de dag en de nacht kon worden tenietgedaan, zodat de dag en de nacht niet meer op tijd zouden aanbreken,