Gerelateerd aan Numeri 11:31-34

Diezelfde avond kwamen er grote zwermen kwartels aangevlogen, die in het kamp neerstreken, en de volgende morgen lag er overal rond het kamp dauw.

Op hun vraag liet hij kwartels komen, met brood uit de hemel stilde hij hun honger,

Mozes strekte zijn staf uit over Egypte, en toen liet de HEER die hele dag en die hele nacht een oostenwind over het land waaien. Toen de morgen aanbrak, had de wind de sprinkhanen aangevoerd.

Hij liet uit de hemel de oostenwind los, de zuidenwind wakkerde hij aan,

Wolken wekt hij aan de einder der aarde, bliksems maakt hij en de regen valt, de wind laat hij los uit zijn schatkamers.

Maar u blies, uw adem waaide en de zee bedekte hen, zij kwamen om in het ontzagwekkende water, ze zonken weg als lood.

En de HEER liet de wind draaien en aanzwellen tot een krachtige westenwind, die de sprinkhanen de Rietzee in joeg. In heel Egypte bleef geen sprinkhaan over.

De efa en de bat moeten een en dezelfde inhoud hebben: een bat bevat een tiende ezelslast, net als een efa. De ezelslast is de standaardmaat.

(Een omer is een tiende efa.)

Maar nauwelijks was hun honger gestild, hun mond was nog vol eten,

(17:14) Aan veertienduizend zevenhonderd mensen had de plaag het leven gekost, nog afgezien van degenen die door het voorval met Korach omgekomen waren.

Aan vierentwintigduizend mensen had de plaag het leven gekost.

Onverzadigbaar was hun eetlust in de woestijn, ze daagden God uit in het dorre land.

De HEER zal u treffen met zweren als Egypte destijds, met builen, uitslag en schurft, met ongeneeslijke ziekten.

Ook later, in Tabera, in Massa, in Kibrot-Hattaäwa, zou u steeds opnieuw de woede van de HEER wekken.

Nadat ze de Sinaiwoestijn verlaten hadden, sloegen ze hun kamp op in Kibrot-Hattaäwa.

Dit alles strekt ons tot voorbeeld: wij moeten niet uit zijn op het kwade, zoals zij.