Gerelateerd aan Nahum 1:10

De deugdzaamste van hen is als een doornstruik, de oprechtste is erger dan een stekelhaag. De dag van straf, door uw wachters aangekondigd, is gekomen, en het volk is in beroering!

Daarom, zoals kaf door vuur wordt verteerd en dor gras in vlammen opgaat, zo zal hun wortel verrotten en hun bloesem verwaaien. Zij verwierpen het onderricht van de HEER van de hemelse machten, en verachtten de woorden van de Heilige van Israël.

Ook jij zult dronken en beneveld raken, ook jij zult voor de vijand moeten vluchten.

(9:17) Hun goddeloosheid is als een verterend vuur: dorens en distels verbranden, het bos vat vlam, en alles verdwijnt in dikke rook.

(3:19) Die dag zal zeker komen, brandend als een oven. Wie hoogmoedig zijn of wie zich goddeloos gedragen, zullen dan slechts stoppels zijn die door de hitte van die dag worden verschroeid-zegt de HEER van de hemelse machten. Geen wortel of tak zal er van hen overblijven.

Maar de onwaardigen, zij zijn als doornstruiken, ontworteld door de wind, met blote handen raakt men ze niet aan.

want u weet zelf maar al te goed dat de dag van de Heer komt als een dief in de nacht.

ik koester mijn woede niet. Maar zou ik dorens en distels dulden? Strijdbaar ga ik erop af, al dat onkruid steek ik in brand-

Ik zal Babels leiders en wijzen, bestuurders, bevelhebbers en soldaten dronken voeren. Ze vallen voorgoed in slaap, ze worden nooit meer wakker- spreekt de koning, wiens naam is HEER van de hemelse machten.

Toen beval Absalom zijn dienaren: 'Let op, wanneer de wijn Amnon naar het hoofd gestegen is en ik tegen jullie zeg: "Sla Amnon dood!" dan moeten jullie hem doden. Jullie hoeven niets te vrezen, want ik heb het jullie zelf bevolen. Houd je flink en aarzel niet.'

Het licht van Israël zal een vlam worden, de Heilige van Israël een vuur; op één dag verbrandt en verteert het de dorens en distels van zijn volk.

(68:3) U verdrijft ze zoals wind de rook verdrijft. Zoals was smelt bij het vuur, zo vergaan de zondaars als God verschijnt.

Bij haar thuiskomst zag Abigaïl dat Nabal een feestmaal had aangericht, het leek wel een koningsmaal. Hij had zeer veel gedronken en de wijn was hem naar het hoofd gestegen, daarom repte ze die avond met geen woord van het gebeurde.

Maar als ze hongeren en dorsten, zet ik hun een feestmaal voor. Ik giet ze vol met wijn, tot ze waggelen en lallen. Dan vallen ze voorgoed in slaap, ze worden nooit meer wakker- spreekt de HEER.