Gerelateerd aan Markus 4:3

Toen het jonge gewas opschoot en vrucht begon te dragen, kwam ook het onkruid te voorschijn.

En hij zei: ‘Het is met het koninkrijk van God als met een mens die zaad uitstrooit op de aarde:

‘Iemand ging eens naar zijn land om te zaaien. Terwijl hij daarmee bezig was, viel er wat zaad op de weg. Het werd vertrapt en door de vogels opgegeten.

Ik heb geplant, Apollos heeft water gegeven, maar God heeft doen groeien.

Luister dus, Israël, naar de wetten en de regels waarin ik u onderwijs en kom ze na. Dan blijft u in leven en kunt u het land in bezit nemen dat de HEER, de God van uw voorouders, u zal geven.

Jullie zeggen toch: “Nog vier maanden en dan komt de oogst”? Ik zeg jullie: kijk om je heen, dan zie je dat de velden rijp zijn voor de oogst!

Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren!’

Nadat hij de menigte weer bij zich had geroepen, zei hij: ‘Luister allemaal naar mij en kom tot inzicht.

Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt."

Luister naar mij, volk van Jakob en al wat er van Israël nog over is-van de moederschoot af door mij gedragen, door mij gekoesterd vanaf de geboorte:

Daarom moeten wij al onze aandacht richten op wat we gehoord hebben, dan zullen we niet uit de koers raken.

Nu dan, zonen, luister naar mij, gelukkig is een mens die op mijn wegen blijft.

Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt. Wie overwint zal ik laten eten van de levensboom die in Gods paradijs staat."

Hij hield hun een andere gelijkenis voor: ‘Het is met het koninkrijk van de hemel als met een mens die goed zaad op zijn akker uitzaaide.

(45:11) Luister, dochter, zie en hoor, vergeet uw volk en het huis van uw vader.

Daarop trad Petrus naar voren, samen met de elf andere apostelen, verhief zijn stem en sprak de menigte toe: ‘U, Joden en inwoners van Jeruzalem, luister naar mijn woorden en neem ze ter harte.

De zaaier zaait het woord.

Hoor mij aan en leen mij je oor, luister aandachtig naar mijn woorden.

Luister naar mij, hardnekkig volk, dat zich verre houdt van gerechtigheid.

Zaai van de morgen tot de avond. Laat je hand niet rusten, want je weet niet of het zaad de ene of de andere, of elke keer ontkiemen zal.