Gerelateerd aan Lukas 13:10-17

Hij trok rond in heel Galilea; hij gaf er onderricht in de synagogen, verkondigde het goede nieuws van het koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal onder het volk.

En hij maakte dat goede nieuws bekend in de synagogen van Judea.

Hij gaf onderricht in de synagogen en werd door allen geprezen.

Mocht deze vrouw, die een dochter is van Abraham en al achttien jaar door Satan geboeid werd gehouden, mocht zij op sabbat niet uit deze boeien worden losgemaakt?’

en ook enkele vrouwen die van boze geesten en ziekten genezen waren: Maria uit Magdala, bij wie zeven demonen waren uitgedreven,

(6:3) Heb erbarmen, HEER, want ik kwijn weg. Genees mij, HEER, ik ben doodsbang,

Een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed-en door niemand genezen had kunnen worden, al had ze haar hele kapitaal aan artsen uitgegeven-

de HEER opent de ogen van blinden, de HEER richt de gebogenen op, de HEER heeft de rechtvaardigen lief,

Hierop vertrok Satan en overdekte Job van voetzool tot kruin met kwaadaardige zweren.

Toen hij aan land stapte, kwam hem vanuit de stad een man tegemoet die door demonen bezeten was. Deze man droeg al geruime tijd geen kleren meer en woonde niet in een huis, maar in de rotsgraven.

De man die zo wonderbaarlijk was genezen, was namelijk meer dan veertig jaar verlamd geweest.

Jezus vroeg aan zijn vader: ‘Hoe lang heeft hij hier al last van?’ Hij antwoordde: ‘Al vanaf zijn vroegste jeugd,

Men had ook een man die al sinds zijn geboorte verlamd was naar de tempel gebracht; hij werd daar elke dag neergelegd bij de poort die de Schone heet, om te bedelen bij de bezoekers van de tempel.

'Een steun is de HEER voor wie is gevallen, wie gebukt gaat richt hij op.

In Lystra zat een man op straat die geen kracht in zijn voeten had; hij was al sinds zijn geboorte verlamd en had nooit kunnen lopen.

Er was ook iemand bij die al achtendertig jaar ziek was.

en vroegen hun: ‘Is dat uw zoon die blind geboren zou zijn? Hoe kan hij dan nu zien?’

Terwijl ze het huis weer verlieten, bracht men iemand bij hem die bezeten was en niet kon spreken.

(38:7) Ik loop gebogen, diep gebukt, ik ga in het zwart gehuld, dag in dag uit.

(42:6) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.