Gerelateerd aan Leviticus 14:22

Wie toch ontkomen, zijn als duiven uit het dal-verdreven naar de bergen, kermend in hun schuld.

Wij allen grommen als beren, we klagen en kreunen droevig als duiven. Wij hopen op recht, maar het is er niet, op redding, maar ze blijft ver van ons.

(68:14) en jullie slapen bij de schaapskooi!' De vleugels van de duif waren met zilver bedekt, haar slagpennen met geelgroen goud:

Mijn duif in de rotskloof, verscholen in de bergwand, laat mij je gezicht zien, laat mij luisteren naar je stem, want je stem is zo lieflijk, je gezicht zo bekoorlijk.'

Ontvlucht de steden, inwoners van Moab. Houd je schuil in grotten, nestel je als duiven in de rotswanden.

ik piep als een gierzwaluw, ik klaag en kreun als een duif. Met geloken ogen roep ik naar omhoog: ‘Ach Heer, sta in mijn nood voor mij in.’

Wie zich geen schaap of geit kan veroorloven, moet als genoegdoening twee tortelduiven of twee jonge gewone duiven aan de HEER offeren, ‚‚n als reinigingsoffer en ‚‚n als brandoffer.