Gerelateerd aan Jozua 22:30

en ook de Israëlieten waren gerustgesteld. Ze prezen God en zagen ervan af tegen de Rubenieten en Gadieten ten strijde te trekken en hun gebied te verwoesten.

Het voorstel van Memuchan vond instemming bij de koning en de rijksgroten, en de koning volgde het op.

Toen riep Achis David bij zich en zei tegen hem: 'Zo waar de HEER leeft, ik ben ervan overtuigd dat u te vertrouwen bent. Ik vind het een goede zaak dat u aan mijn veldtochten meedoet, want vanaf de dag dat u naar mij toe bent gekomen tot nu toe heb ik niets op u aan te merken gehad. Maar de andere stadsvorsten zijn het er niet mee eens,

David antwoordde: 'Ik dank de HEER, de God van Israël, dat hij u vandaag op mijn weg heeft gestuurd.

Nadat dit voorstel door de koning en de volksvergadering was aangenomen,

Hij zag wel in dat de Kanaänitische vrouwen in de ogen van zijn vader Isaak niet deugden.

God heeft de beide legeraanvoerders van Midjan, Oreb en Zeëb, aan u uitgeleverd. Daarbij valt alles wat ik heb kunnen doen toch in het niet?' Toen Gideon de zaak zo voorstelde, bedaarde de woede van de mannen van Efraïm.

Toen ze dat gehoord hadden, waren ze gerustgesteld en loofden ze God met de woorden: ‘Dan geeft God dus ook de heidenen de kans om tot inkeer te komen en het nieuwe leven te ontvangen.’

Een vriendelijk antwoord doet woede bedaren, krenkende woorden wakkeren toorn aan.