Gerelateerd aan Job 37:19

Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.

Wie was ik dat ik, door mijn onverstand, uw besluit wilde toedekken? Werkelijk, ik sprak zonder enig begrip, over wonderen, te groot voor mij om te bevatten.

Dus bleef ik nadenken, ik wilde weten waarom-het was een vraag die mij kwelde,

Maar van waar stamt de wijsheid dan, en het inzicht-waar is het te vinden?

En dat is nog maar het minste van zijn kunnen; wij vangen van zijn woorden slechts gefluister op. Wie kan de donder van zijn kracht bevatten?'

Geliefde broeders en zusters, wij zijn nu al kinderen van God. Wat we zullen zijn is nog niet geopenbaard, maar we weten dat we aan hem gelijk zullen zijn wanneer hij zal verschijnen, want dan zien we hem zoals hij is.

Wonderlijk zoals u mij kent, het gaat mijn begrip te boven.

Maar net als jullie heb ik mijn verstand, ik ben niet jullie mindere. Wie weet dit soort dingen niet?

Luister goed naar mijn verweer, hoor het pleidooi dat over mijn lippen komt.

dom en dwaas, was ik bij u als een redeloos dier.

Ik ben dommer dan ieder ander, elk menselijk inzicht ontbreekt mij.

Nu zal ik spreken tot God, de Ontzagwekkende, ik wil me verdedigen ten overstaan van God.

'Wie is het die mijn besluit bedekt onder woorden vol onverstand?