Gerelateerd aan Job 35:9

Jaren gingen voorbij, en de koning van Egypte stierf. Maar de Israëlieten gingen nog altijd onder dwangarbeid gebukt. Ze klaagden luid en hun hulpgeroep steeg op naar God.

het komt door hen dat de armen om hulp roepen, door hen hoort God de vertrapten schreeuwen.

Is jouw arm zo sterk als die van God, heb jij zo'n donderstem als hij?

De bevolking, en vooral de vrouwen, beklaagde zich luid over een aantal van hun Joodse volksgenoten.

De HEER zei: 'Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden.

(12:6) Zwakken en armen zuchten onder het geweld-' Om hen sta ik op, 'zegt de HEER, 'ik breng de redding die zij verlangen.'

Breek de macht van de goddelozen, eis rekenschap en ban het kwade uit.

Voor de koorleider. Op de wijs van Een roerloze duif in de verte. Van David, een stil gebed, toen de Filistijnen hem in Gat hadden gegrepen. (56:2) Wees mij genadig, God, want ze bedreigen mij, de hele dag bestoken en bestrijden ze mij.

Er woonde ook een weduwe in die stad, die steeds weer naar hem toe ging met het verzoek: “Doe mij recht in het geschil met mijn tegenstander.”

De jammerklacht van de Israëlieten is tot mij doorgedrongen en ik heb gezien hoe wreed de Egyptenaren hen onderdrukken.

Het gekerm van stervenden stijgt op uit de stad, hartverscheurend roepen gewonden er om hulp, maar God bekommert zich niet om hun ellende.

Priesters stuurt hij barrevoets weg en heersers brengt hij ten val.

(55:3) sla acht op mij en geef mij antwoord. Klagend loop ik rond, radeloos

U bent toch mijn God, mijn toevlucht, waarom wijst u mij af, waarom ga ik gehuld in het zwart, door de vijand geplaagd?