Gerelateerd aan Job 30:22

De oostenwind neemt hem op-en hij is spoorloos, weggeslingerd van zijn plaats.

Daarom zullen ze worden als een ochtendnevel, als dauw die 's morgens vroeg verdwijnt, als kaf dat wordt weggeblazen van de dorsvloer of als rook uit een trekgat.

‘Dan zeg ik Juda en Jeruzalem: Vanuit de kale heuvels in de woestijn waait een verzengende wind naar mijn volk. Geen wind om het koren te wannen,

Zo niet de wettelozen! Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.

de volken razen woest, zoals het wildste water raast. Maar als God zijn stem verheft, vluchten ze ver weg. Ze stuiven uiteen, als kaf op de wind in de bergen, als dwarrelende bladeren in een storm.

Wordt hij weggeblazen als kaf in de wind? Wordt hij meegerukt als dorre aren in de storm?

Hij teistert mij als een stormwind, zonder reden brengt hij mij steeds nieuwe wonden toe.

(18:11) hij besteeg de cherub en vloog, zwevend op de vleugels van de wind.

Zodra de dagen van het beleg voorbij zijn, moet je een derde deel ervan in de stad verbranden, een derde deel buiten de stad met dat zwaard fijnhakken en een derde deel uitstrooien in de wind-ik zal de vluchtelingen met mijn zwaard achtervolgen.

Maar een wervelstorm zal hen meesleuren. Met al dat offeren zullen ze bedrogen uitkomen.

en bouwt op de wateren uw hoge zalen, u maakt van de wolken uw wagen en beweegt u op de vleugels van de wind,