Gerelateerd aan Job 24:20

(4:11) Hij riep met luide stem: "Vel de boom en kap zijn takken, stroop het gebladerte af en verstrooi zijn vruchten, opdat de dieren eronder vandaan vluchten en de vogels opvliegen van zijn takken.

De herinnering aan een rechtvaardige strekt tot zegen, de naam van goddelozen vergaat.

Zijn wortels verdrogen in de grond, zijn takken verdorren in de lucht.

Hoezeer mijn huid ook is geschonden, toch zal ik in dit lichaam God aanschouwen.

Voor een boom is er altijd hoop: als hij wordt omgehakt, loopt hij weer uit, er blijven nieuwe loten komen.

De bijl ligt al aan de wortel van de boom: iedere boom die geen goede vrucht draagt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen.

Ik heb ook gezien hoe zondaars naar het graf werden gedragen. Op de heilige plaats werden ze in het graf gelegd en ze verlieten onder eerbetoon het leven. Maar de rechtvaardigen werden vergeten in de stad. Ook dat is enkel leegte.

Tot het graf roep ik: "Jij bent mijn vader, "en tot de wormen: "Moeder, zuster!"

Doden zullen niet herleven, schimmen niet opstaan. U bent tegen hen opgetreden, hebt hen vernietigd, elke herinnering aan hen hebt u uitgewist.