Gerelateerd aan Job 21:4

(142:3) bij hem stort ik mijn hart uit, bij hem klaag ik mijn nood.

(42:12) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.

Gebed van een ongelukkige die dreigt te bezwijken en zijn klacht uitstort voor de HEER. (102:2) HEER, hoor mijn gebed, laat mijn hulpkreet u bereiken.

Vervuld van afschuw voor het leven laat ik mijn klacht de vrije loop en zal ik spreken uit het bitterst van mijn ziel.

zei hij tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.’

(77:4) Ik denk aan God en moet zuchten, mijn gedachten vermoeien mijn geest. sela

Denk niet dat ik een slechte vrouw ben; ik bid zo lang omdat ik overstelpt ben door droefheid en ellende.'

Maar ik zal mijn mond niet houden, zo beklemd als mijn hart is, zal ik spreken, zo bitter als mijn ziel is, zal ik klagen.

Toen de koning van Israël op een keer over de stadsmuur liep, schreeuwde een vrouw hem toe: 'Help me toch, mijn heer en koning!'

Ik heb geen kracht meer om te wachten. Met welk doel zou ik alles verdragen?

Voor de koorleider. Op de wijs van De hinde van de dageraad. Een psalm van David. (22:2) Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit.

Mozes bracht dit aan de Israëlieten over, maar ze wilden niet naar hem luisteren, moedeloos als ze waren door de zware dwangarbeid.