Gerelateerd aan Job 21:33

Eens moeten mensen sterven en daarna volgt het oordeel.

Ja, ik weet dat u mij naar de dood drijft, naar het huis van samenkomst voor alle levenden.

In het dodenrijk worden de goddelozen stil, zij die uitgeput zijn, vinden daar hun rust.

Generaties gaan, generaties komen, maar de aarde blijft altijd bestaan.

Zweten zul je voor je brood, totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen: stof ben je, tot stof keer je terug.’

Daalt hij met mij af naar het dodenrijk? Dalen we samen af in het stof?'

Kort duurt hun voorspoed-dan zijn ze er niet meer, ze verschrompelen als melde in de knop, worden als korenaren afgesneden.

hun vreugde kent geen grenzen, ze jubelen als ze hun graf gevonden hebben.

Niemand heeft macht over zijn adem, geen mens kan tegenhouden dat zijn adem vergaat. Niemand heeft macht over de dag waarop hij sterft, geen mens ontvlucht het slagveld van de dood. En ook het kwaad-het zal zijn dienaren niet redden.

Wanneer het stof terugkeert naar de aarde, weer wordt zoals het was, wanneer de adem van het leven weer naar God gaat, die het leven heeft gegeven.