Gerelateerd aan Job 20:2

Ik kan van hen getuigen dat ze God vol toewijding dienen, maar het ontbreekt hun aan inzicht.

Wat ik hoorde was een les in smaad; inzicht in het leven dwingt mij tot een antwoord.

(39:3) En ik zei dan ook niets, geen woord, ik zweeg en vond geen verlichting, ik voelde steeds heviger pijn.

Als ik denk: Ik wil hem niet meer noemen, niet meer spreken in zijn naam, dan laait er in mijn hart een vuur op, dan brandt het in mijn gebeente. Ik doe moeite om het in bedwang te houden, maar ik kan het niet.

(31:23) In mijn angst had ik gezegd: 'Ik ben verbannen uit uw ogen, 'maar u hebt mijn smeekbede gehoord toen ik u om hulp riep.

Is er iemand die mijn gelijk betwisten kan? Dan zal ik zwijgen en te gronde gaan.

Heb je weleens iemand gezien die altijd met zijn woorden klaarstaat? Voor een dwaas is er meer hoop dan voor hem.

Haastig ging ze weer naar binnen, stapte recht op de koning af en zei tegen hem: ‘Ik wil dat u me nu meteen op een schaal het hoofd van Johannes de Doper geeft.’

'Kun je verdragen dat iemand het woord tot je richt? Maar wie zou nu kunnen zwijgen?

Maar zeg niet: "Wij hebben de wijsheid in hem gevonden; alleen God kan hem weerspreken, niet een mens."

Geliefde broeders en zusters, onthoud dit goed: ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden.

Al te snel dacht ik: Geen mens die zijn woord houdt.

Wie geduldig is geeft blijk van groot inzicht, wie onbesuisd is stapelt dwaasheid op dwaasheid.

Heb een lange adem en beheers je rusteloosheid, want rusteloosheid heerst in het hart van de dwazen.