Gerelateerd aan Job 16:4

Ik wek de lachlust op, wie mij ziet schudt meewarig het hoofd.

(22:8) Allen die mij zien, bespotten mij, ze schudden meewarig het hoofd:

Allen die voorbijgaan wringen de handen als ze jou zien; ze sissen van afschuw, schudden meewarig het hoofd over Jeruzalem: ‘Is dit nu die stad, volmaakt van schoonheid, vreugde voor de wereld?’

Zo werd het land een woestenij, een voorwerp van blijvende afschuw. Ieder die voorbijkomt huivert, schudt vol ontzetting het hoofd.

en dit is wat ik, de HEER, over hem zeg: Vrouwe Sion minacht je, ze lacht je uit, meewarig schudt Jeruzalem haar hoofd.

'Vraagt die woordenstroom niet om een tegenstem? Zo'n zwetser krijgt toch niet zomaar gelijk?

Maar uit Jobs mond komt slechts lucht en leegte, een vloed van woorden zonder kennis.'

Wie zich bekommert om een vriend in nood toont zijn eerbied voor de Ontzagwekkende.

Wees blij met wie zich verblijdt, heb verdriet met wie verdriet heeft.

De voorbijgangers keken hoofdschuddend toe en dreven de spot met hem:

Dat is er over van die vrolijke stad, de stad die zo onbezorgd leefde, die dacht: Ik, en ik alleen! Ach, wat een wildernis is ze geworden, een rustplaats voor wilde dieren. Wie er voorbij komt sist tussen zijn tanden en gebaart vol afschuw met zijn hand.

Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten.

Een dwaas bazelt er maar op los, terwijl geen mens weet hoe het later wordt en wat er na hem komt. Wie kan hem dat vertellen?

'Weeg mijn verdriet en mijn boosheid, leg mijn lijden erbij in de weegschaal:

(44:15) u hebt ons bij de volken belachelijk gemaakt, ze schudden meewarig het hoofd.

Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde.

Een veelprater begaat al snel een misstap, wie zijn tong in toom houdt is verstandig.