Gerelateerd aan Job 15:30

Eén ademstoot van God, en ze komen om, één vlaag van zijn woede vaagt ze weg.

Het donker verbergt al zijn schatten, een smeulend vuur verslindt ze en verteert wat in zijn huis nog over is.

Voor hem geen hoop op terugkeer uit de duisternis, hij zal vallen door het zwaard.

Uit zijn mond komt een scherp zwaard waarmee hij de volken zal slaan, en hij zal hen met een ijzeren herdersstaf hoeden. Hij zal de wijnpers van de hevige woede van de almachtige God treden.

Het wordt als brandhout in het vuur gegooid, de uiteinden zijn verkoold, het midden is zwartgeblakerd-deugt het dan nog ergens voor?

(21:3) Zeg: "Luister naar de woorden van de HEER ! Dit zegt God, de HEER: Ik steek je in brand, en het vuur zal al het levende en dorre hout verteren. De laaiende vlam zal niet doven, alle gezichten, in noord en zuid, zullen erdoor worden verschroeid,

Daarop zei de koning tegen zijn hofdienaars: “Bind zijn handen en voeten vast en gooi hem eruit, in de uiterste duisternis, waar men jammert en knarsetandt.

voor ik vertrek, voorgoed, naar het land van diepe donkerte,

Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel, de armen in het land geeft hij een eerlijk vonnis. Hij tuchtigt de aarde met de gesel van zijn mond, met de adem van zijn lippen doodt hij de schuldigen.

wilde golven op zee die hun eigen schande opschuimen, dwaalsterren die voor eeuwig de diepste duisternis wacht.

Daarop zal hij ook de groep aan zijn linkerzijde toespreken: “Jullie zijn vervloekt, verdwijn uit mijn ogen naar het eeuwige vuur dat bestemd is voor de duivel en zijn engelen.

Overdag stuiten ze op duisternis, ze tasten in de middag rond alsof het nacht is.

De offerplaats is sinds lang gereed- dezelfde als voor Moloch- met een vuurhaard diep en ruim, en vuur en hout in overvloed. Als een stroom van zwavel steekt de adem van de HEER hem in brand.

Droogstaande bronnen zijn het, mistflarden die door een wervelwind voortgejaagd worden. De diepste duisternis wacht hun,

Als je hand je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af: je kunt beter verminkt het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen naar de Gehenna te moeten gaan, naar het onblusbare vuur.

maar de erfgenamen van het koninkrijk zullen worden verbannen naar de uiterste duisternis; daar zullen zij jammeren en knarsetanden.’

Uit het licht wordt hij het duister in geworpen, hij wordt uit de wereld weggestoten.

Nee, het licht van de goddeloze dooft, de gloed van zijn vuur vlamt niet meer op.

Worden onze vijanden niet weggevaagd, wordt hun laatste rijkdom niet door vuur verzwolgen?