Gerelateerd aan Job 13:26

Denk niet aan de zonden uit mijn jeugd, maar denk met liefde aan mij en laat uw goedheid spreken, HEER.

Ik ben tot inkeer gekomen, ik sla mijzelf nu ik mijn hart doorzie. Ik ben vol berouw, ik schaam mij diep, ga gebukt onder de zonden van mijn jeugd.”

Maar ze zei tegen hen: 'Noem me niet Noömi, noem me Mara, want de Ontzagwekkende heeft mijn lot zeer bitter gemaakt.

Later kwam Jezus hem tegen in de tempel en toen zei hij tegen hem: ‘U bent nu gezond; zondig daarom niet meer, anders zal u iets ergers overkomen.’

(88:4) ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk.

En uiteindelijk, wanneer er niets meer van je over is, schreeuw je het uit:

Zijn lichaam heeft nog de kracht van de jeugd, maar hij wordt geveld-en zijn botten liggen in het stof.

Er was ook iemand bij die al achtendertig jaar ziek was.

Waarom geeft God het licht aan ongelukkigen, het leven aan verbitterden?