Gerelateerd aan Job 12:24

Hij stort schande uit over de aanzienlijken, hij laat hen dolen in een woestenij zonder uitweg;

Hij knevelt de tong van wijze mannen en berooft de ouden van hun oordeelskracht.

Efraïm is als een duif, onnozel en zonder verstand: Egypte roepen ze te hulp, bij Assyrië zoeken ze hun toevlucht.

Soms doolden zij door de woestijn, maar een weg in de wildernis, een stad, een woonplaats vonden ze niet.

U hebt het inzicht uit hun hart gebannen, u zult hen toch niet laten zegevieren?

Toen zei hij: ‘Ga en profeteer het volgende tegen dit volk: “Luister goed, maar begrijpen zul je het niet; kijk goed, maar inzien zul je het niet.”

(4:30) En op hetzelfde ogenblik werd het vonnis over Nebukadnessar voltrokken. Hij werd door de mensen verstoten, hij at gras als de runderen, zijn lichaam werd vochtig van de dauw van de hemel, en ten slotte was zijn haar even lang als de veren van een arend en waren zijn nagels uitgegroeid als de klauwen van een vogel.

(4:13) Zijn hart zal geen mensenhart meer zijn, een dierenhart zal hij krijgen; zeven jaren zullen zo voorbijgaan.

Profetie over Egypte. Rijdend op een lichte wolk spoedt de HEER zich naar Egypte. De goden van Egypte zullen voor hem beven, Egyptes hart smelt in zijn binnenste.