Gerelateerd aan Jesaja 63:12, 14

Doornstruiken maken plaats voor cipressen, distels voor mirtestruiken. Zo zal de HEER zich roem verwerven, het is een eeuwig en onvergankelijk teken.

hij spleet de zee en voerde hen erdoor, als een dam hield hij het water tegen.

kwam het water tot stilstand en vormde het een dam, heel in de verte bij de stad Adam, die vlak bij Saretan ligt. Het water dat naar de Zoutzee ging, ofwel de Dode Zee, stroomde helemaal weg. Het volk trok over ter hoogte van Jericho.

Angst overviel hen, vrees beving hen toen zij hoorden van uw machtige daden, zij werden stom als steen, terwijl uw volk voorbijtrok, HEER, terwijl uw volk voorbijtrok, het volk door u geschapen.

Toen hield Mozes zijn arm boven de zee, en de HEER liet de zee terugwijken door gedurende de hele nacht een krachtige oostenwind te laten waaien. Hij veranderde de zee in droog land. Het water spleet,

Uw hand, HEER, ontzagwekkend in kracht, uw hand, HEER, verplettert de vijand.

Waarvoor, zee, neem je de vlucht, Jordaan, trek jij je terug?

Zo zegt hij volgens de Schrift tegen de farao: 'Ik heb u alleen in leven gelaten om u mijn macht te tonen en om iedereen op aarde te laten weten wie ik ben.'

die de Rietzee spleet, in tweeën- eeuwig duurt zijn trouw-

Dan zal de HEER de zeearm van Egypte splijten; de Eufraat bedwingt hij met zijn machtige adem, hij slaat het water uiteen in zeven beken waar men droogvoets door kan gaan.

Jij moet je staf geheven houden boven de zee en zo het water splijten, zodat de Israëlieten dwars door de zee kunnen gaan, over droog land.

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Een getuigenis. Van Asaf, een psalm. (80:2) Hoor ons, herder van Israël, die Jozef leidt als een kudde. U die troont op de cherubs, verschijn in luister

Voor de ogen van de Israëlieten spleet u de zee, midden in de zee liepen zij op het droge. U wierp hun achtervolgers in de diepte, als een steen in kolkend water.

U bevrijdde dit volk en ging het liefdevol voor, sterk en machtig leidde u het naar uw heilige woning.

Was de rust hun al door Jozua gegeven, dan zou God daarna niet meer over een andere dag hebben gesproken.

(1-2) De HEER had Israël aan alle grenzen rust gegeven door het volledig van zijn vijanden te verlossen. Vele jaren later riep Jozua, die toen op hoge leeftijd was gekomen, heel Israël, de oudsten, stamhoofden, rechters en griffiers bijeen. Hij zei tegen hen: 'Ik heb niet lang meer te leven.

Die Mozes ter zijde stond met zijn luisterrijke arm, die voor hen het water kliefde om zich een eeuwige naam te verwerven?

De Levieten Jesua, Kadmiël, Bani, Chasabneja, Serebja, Hodia, Sebanja en Petachja zeiden: 'Sta op, prijs de HEER, uw God, voor eeuwig en altijd: "Moge uw luisterrijke naam, die verheven is boven alle lof en roem, geprezen zijn.

Nu heeft hij uw broeders vrede gegeven, zoals hij hun heeft beloofd. Ga daarom terug naar uw eigen woonplaatsen, ga naar uw eigen gebied dat Mozes, de dienaar van de HEER, u heeft toegewezen ten oosten van de Jordaan.

‘Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.’