Gerelateerd aan Jesaja 52:14

Als een loot schoot hij op onder Gods ogen, als een wortel die uitloopt in dorre grond. Onopvallend was zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren.

Ik heb mijn rug blootgesteld aan mijn folteraars, wie mij de baard uittrokken, bood ik mijn wangen aan. Ik heb mijn gezicht niet verborgen toen ze mij beschimpten en bespuwden.

(22:18) Ik kan al mijn beenderen tellen. Zij kijken vol leedvermaak toe,

Daarop spuwden ze hem in het gezicht en sloegen hem. Anderen stompten hem

Hij gaf op geen enkele beschuldiging enig weerwoord, wat de prefect zeer verwonderde.

Allen die hem hoorden stonden versteld van zijn inzicht en zijn antwoorden.

Ze waren zeer verbaasd toen ze dit hoorden. Ze lieten hem staan en gingen weg.

Toen Jezus deze rede had uitgesproken, waren de mensen diep onder de indruk van zijn onderricht,

Meteen stond het meisje op en begon heen en weer te lopen. Ze was twaalf jaar. Iedereen was met stomheid geslagen.

Nu waren ze nog meer ontzet, en ze zeiden tegen elkaar: ‘Wie kan er dan nog gered worden?’

(102:4) Mijn dagen vervliegen als rook, mijn gebeente gloeit als vuur.

(22:7) Maar ik ben een worm en geen mens, door iedereen versmaad, bij het volk veracht.

ze vlochten een kroon van doorntakken en zetten die op zijn hoofd. Ze gaven hem een rietstok in zijn rechterhand en vielen voor hem op de knieën. Spottend zeiden ze: ‘Gegroet, koning van de Joden,‘

(22:16) Mijn kracht is droog als een potscherf, mijn tong kleeft aan mijn gehemelte, u legt mij neer in het stof van de dood.

Ze waren onderweg naar Jeruzalem en Jezus liep voor hen uit; de leerlingen waren ongerust en ook de mensen die hen volgden waren bang. Hij nam de twaalf weer apart en vertelde hun wat hem zou overkomen:

Voor velen ben ik een teken, u bent mijn veilige schuilplaats.

De mensen waren geweldig onder de indruk en zeiden: ‘Alles wat hij doet is goed: zelfs doven laat hij horen en stommen laat hij spreken.’

Hij stapte bij hen in de boot en de wind ging liggen. Zijn leerlingen waren helemaal van hun stuk gebracht.

Allen stonden versteld en ze loofden God, en zeiden, vervuld van ontzag: ‘Vandaag hebben we iets ongelooflijks gezien!’

Ze blinddoekten hem en zeiden: ‘Profeteer nu maar, wie is het die je geslagen heeft?’