Gerelateerd aan Jesaja 38:15, 17

Bij het horen van deze woorden scheurde Achab zijn kleren. Hij trok een boetekleed aan, dat hij op zijn blote lijf droeg en waarin hij ook sliep. Hij vastte en gedroeg zich ook verder zeer berouwvol.

Maar ik zal mijn mond niet houden, zo beklemd als mijn hart is, zal ik spreken, zo bitter als mijn ziel is, zal ik klagen.

Vervuld van afschuw voor het leven laat ik mijn klacht de vrije loop en zal ik spreken uit het bitterst van mijn ziel.

Ach Heer, wat kan ik anders zeggen nu Israël voor zijn vijanden op de vlucht geslagen is?

Diep bedroefd bad Hanna tot de HEER. In tranen

En wat, onze God, was daarop ons antwoord? Veronachtzaamd hebben wij uw geboden,

maar toen ze bij de godsman op de berg aankwam, greep ze zijn voeten vast. Gechazi liep op haar toe om haar weg te jagen, maar de godsman zei: 'Laat haar maar, ze heeft verdriet. En ik wist daar niets van, de HEER heeft het voor mij verborgen gehouden.'

(39:10) Ik zei niets, opende mijn mond niet, want u was het die mij dit alles aandeed.

Anderen sterven vervuld van bitterheid, zonder ooit vreugde te hebben gesmaakt.

Nu ben ik doodsbang. Wat moet ik zeggen? Vader, laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? Maar hiervoor ben ik juist gekomen.

Ik, ík ben het, die omwille van zichzelf je misdaden tenietdoet en je zonden vergeet.

(2:7) Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen, naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit. Maar u trekt mij levend uit de dood omhoog, o HEER, mijn God!

Wie is een God als u, die schuld vergeeft en aan zonde voorbijgaat? U blijft niet woedend op wie er van uw volk nog over zijn; liever toont u hun uw trouw.

Men zal elkaar niet meer hoeven te onderwijzen met de woorden: “Leer de HEER kennen, ”want iedereen, van groot tot klein, kent mij dan al-spreekt de HEER. Ik zal hun zonden vergeven en nooit meer denken aan wat ze hebben misdaan.

(30:4) HEER, u trok mij uit het dodenrijk omhoog, ik daalde af in het graf, maar u hield mij in leven.

Want u toont mij uw grote trouw, u verlost mij uit de diepte van het dodenrijk.

(85:3) nam de schuld van uw volk weg en bedekte al zijn zonden. sela

(88:5) Ik hoor bij wie afgedaald zijn in het graf, ik ben als een man aan het eind van zijn krachten,

(30:7) In mijn overmoed dacht ik: Nooit zal ik wankelen.

Wat ik vreesde, komt nu over me, wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen.