Gerelateerd aan Jesaja 32:9

De HEER zegt: Kijk eens hoe hooghartig die vrouwen van Sion zijn; zie hen verwaand flaneren en verleidelijke blikken om zich heen werpen, hoor het rinkelen bij de trippelpasjes die ze maken.

Hoor mij aan en leen mij je oor, luister aandachtig naar mijn woorden.

Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Toen Jotam dit vernam, ging hij de Gerizim op en riep met stemverheffing vanaf de top: 'Hoor mij aan, burgers van Sichem, en God zal u verhoren!

Dat is er over van die vrolijke stad, de stad die zo onbezorgd leefde, die dacht: Ik, en ik alleen! Ach, wat een wildernis is ze geworden, een rustplaats voor wilde dieren. Wie er voorbij komt sist tussen zijn tanden en gebaart vol afschuw met zijn hand.

Die lieflijke en tere vrouw breng ik om, vrouwe Sion zelf.

Moab had vanaf zijn jeugd geen zorgen, het was als wijn die op zijn droesem rustte. Nooit werd het van het ene in het andere vat gegoten, nooit ging het in ballingschap. Daarom is zijn smaak zo goed gebleven, is zijn geur zo onbedorven.

Wie altijd lekkernijen aten, gaan nu als schimmen over straat, wie gekoesterd werden in scharlaken, speuren de mestvaalt af.

Wee jullie, zorgelozen in Sion, argelozen op de berg van Samaria, leiders van dit uitverkoren volk, tot wie de Israëlieten zich wenden!

Je zei: ‘Ik ben en ik blijf meesteres, voor altijd.’ Maar je had geen oog voor de loop der dingen, hoe dit zou eindigen, heb je niet voorzien.

Voor de koorleider. Van de Korachieten, een psalm. (49:2) Hoor, alle volken, luister, bewoners van de wereld,

En ook de gevoeligste, zachtaardigste vrouw, een vrouw zo verfijnd dat ze nooit een voet op de grond heeft hoeven zetten, zal de man die ze bemint en haar eigen zoon en dochter